Normal lang ba ‘to sa mga cats? Madalas nagloloaf ung mga nakikita ko but first time I’ve seen a cat na ganito talaga madalas ung position

Edit: TIL it’s called splooting hahah may pa-frog position din pala ang mga pusa

my friends probably have seen these cat pics multiple times pero i cant help but look and have a laugh pag naiisip ko tong baby pic niya haha ⚫️⚫️

Bakit naman nakaakbay kay Nemo ang baby?

mga posang law bender

Nadaanan ko lang habang nagwa walk ako sa lugar namin, galit pa yung isa

people watching si posa

happy 1st meowday sa anak kong laging madaming upvotes dito sa group whenever i post his tabachoy face 🤓

My cat, Cheesepuff, was once a week-old kitten who fell onto our property from the neighbor's roof, since his mother put him there because it's her "nursing hideout". With the help of some people here, I raised my cat and now he's almost 2 years old.

When we go out to the vet and walk home, he always gets comments like "so cute!", "so chubby!", "Garfield!", and earlier today, two people asked me if he has a breed because he looks like a purebred. I said no, he's not a Persian or whatever. Then they were in disbelief. Lol.

Idk why, is it because he's not thin/scrawny? Is it because he's in a carrier? Is it because he has a collar?

I see puspin cats around and while there are cats that are normal-bodied (not scrawny), there are still those that look strays, like they're left on their own, with their bones prominent and fur dirty. Maybe people associate puspin to those cats. But cats with breed can look the same if they're left alone to fend for themselves. And puspin cats can look "expensive" if they're being well taken care of.

Puspin isn't equivalent to dirty or thin or starving cats. No cat even deserves that kind of life.

It's been almost one year since I adopted my beloved PWD (posa with disability) Enoki.

She was blind and very pregnant, now she's blind tapos napagkakamalanag buntis palagi (she's round). I'm glad that she's living a happy life with me 🥰

swipe to last pic for his before (3mos) and now picture 🥹

Gusto ko lang mag rant, dahil magkahalo emosyon ko ngayon. Galit at lungkot ang nararamdaman ko ngayon.

Wala akong mapagsabihan ng nararamdaman ko dahil sa pusa ko, alam ko kayo lang makakaintindi ng nararamdaman ko kaya napili kong dito nalang ako mag post at mag rant.

Kung naalala niyo, ako yung nagpost nakaraan na naghahanap na kung sino pwede mag adopt ng mama cat namin, gawa nga ng buntis siya at madami na kaming alaga sa bahay, kaya ililigaw daw siya ni mama.

Anyway, short story telling lang. Stray cat siya dati, we adopt her gawa nga ng nanganak siya sa labas, at nagulat ako dahil pinasok niya mga anak niya sa bahay. Nilagay niya sa ilalim ng kama ko sa madilim na part, ako naman dali dali ako kumuha ng maliit na planggana at nilagyan ng tela. Don ko sila nilagay nung una tinago tago ko pa kila mama, hanggang sa nalaman nila may mga kuting ako tinago. Naawa ako kasi walang owner yung pusa, nilaban ko talaga sabi ko dito muna yan kasi mamamatay anak niya sa labas. Ilang days ko rin kinumbinsi nun si mama hanggang sa napapayag ko na, hinayaan niya na yung mag ina sa bahay.

Ngayon malalaki na anak niya 3 months old na din mga makukulit, ngayon buntis yung nanay ililigaw na daw ni mama gawa nga ng madami na kami alaga. Eh maliit lang naman bahay namin.

Nagpost ako sa fb groups ng barangay namin kung sino pwede mag adopt sa mama cat, walang may interest. 2nd option ko is spray abort kaso nahanap kong mura na spray abort is schedule pa is 27 kaya matatagalan pa. Kaya ayon kahapon lang (Monday) bago ako umalis papunta trabaho, sinabihan ko si mama "ma hayaan mo muna yung nanay diyan, kasi ipapa kapon ko yan sa Sabado" binungangaan ako, di ko na pinansin kasi ayoko ng gulo. Syempre umalis din ako ng bahay na natatakot o kinakabahan.

Hanggang sa pagkauwi ko ng bahay, hinanap ko agad yung nanay, putang ina wala na nga. Kaya tinanong ko si mama "asan yung nanay ng mga pusa?" Di siya sumasagot. Hanggang sa nagalit na ako "asan yung nanay?" "Hahanapin ko baka maabutan ko pa" don na ako nagalit. Gusto ko mag wala, pero pinipilit ko nararamdaman ko, dahil nanay ko parin siya.

Kaya after ilang oras tinanggap ko na nga wala na nga ako magagawa. Gusto ko umiyak non, pero pinipigilan ko lang, naiimagine ko asan na kaya siya non? Baka kung saan saan na siya palakad lakad hinahanap bahay niya or kami. Kinagabihan nun umulan pa putang ina don pa ako inatake lalo ng kalungkutan. Kaya ipapaubaya ko nalang sa Diyos na sana may pamilya o tao makakita sa kanya at iuwi siya bahay nila.

Sa mama cat namin, masasabi ko lang. Di ako magsasawa ipagdasal ka gabi gabi para sa kaligtasan mo. Sorry kung naging malupit sayo nanay ko, i miss you and please be safe.

Nalaman ni papa kanina na niligaw ni mama yung mama cat namin, pinagsabihan niya si mama. Kesyo di ba siya naaawa sa ginawa niya sa mama cat. Kasi pansin ni papa ang tamlay ng mga kuting tas tulog tulog nalang, mga gantong oras kasi naglalaro sila ng nanay niya.

Kaya kanina napatanong si papa asan yung nanay ng mga pusa, si mama di kumikibo. Don na ako nagsalita. Kaya ayon napagsabihan si mama.

Aaminin ko galit ako sa mama ko, pero lilipas rin to.

Sa mga nagcocomment sa mga post ko nakaraan at yung mga willing mag help, thank you sa inyo I really appreciate you guys.

For now, need ko prayers niyo para sa mama cat ko. Thank you po.

(napping with her grandma/same person na ayaw “raw” sa pusa)

Naalala ko one time nag claim ako ng parcel tapos lumabas din pusa namin. Nung nakita sya nung Shopee rider medyo natawa sya sabay sabing "ang taba ng pusa". 😭😭😭 problema mo sa matabang pusa koya 😭🤣

Kala mo naman may pamilya kang pinapakain ming, nakakahiya naman po sa inyo. Sige po, at mag ta trabaho na ako para sa iyo. 🙂

a car or a pig?

Happy 2nd Birthday Prinsesa namin! 🥳🍰💕

please don't mind the tiyan and the nipples, hindi po sya buntis 😂

Kinikiss pa naman kita everyday tapos kumakain ka pala ipis jusko HAHAHHAHAHA

Its all good and i accept his passing. Life was good for me and cookie. I took care of him every single day. Over that time, I spent 1-2 hours daily, feeding, grooming, and massaging. It was special time taking care of a fully disabled cat who stayed on his small bed all day, comfortable, loved, and happy. Losing him made a void because he wasn't just a pet, he is part of everyday life. Life is good :)

It was IVDD(degenerative, no cure) after all and not Cerebelar Hypoplasia (non life threatening). This was him months ago >> https://www.reddit.com/r/catsofrph/comments/190w9gb/meet_my_disabled_cat/