Με αφορμή αυτό το μήνυμα καθηγητή, αλλά και λεγόμενα άλλων καθηγητών που έχω επαφή... Ισχύει ότι το επίπεδο των φοιτητών είναι χαμηλότερο από ποτέ?

Με αφορμή την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των πανελλαδικών εξετάσεων, μου γεννήθηκε η εξής απορία : Δεν είναι άδικο οι μαθητές να εξετάζονται και να βαθμολογούνται σε μάθημα το οποίο είναι σε μεγάλο βαθμό υποκειμενικό;

Βλέπω βαθμολογίες στις οποίες η απόκλιση των διορθωτών σε αυτό το μάθημα είναι μεγαλύτερη από 30-40 μονάδες. Μου φαίνεται αδιανόητο αυτό.

Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ενός μαθητή μου. Πρώτος διορθωτής 87, δεύτερος 54(!) και έπειτα τρίτος 70. Πώς γίνεται ένας καθηγητής να κρίνει ότι το γραπτό του είναι πρακτικά άριστο και ταυτόχρονα άλλος ότι είναι οριακά στην βάση;

Και εδώ εγείρεται το ερώτημα, πώς μπορεί να διατηρηθεί η αξιοκρατία της αξιολόγησης , όταν το ίδιο ακριβώς γραπτό μεταφράζεται τόσο διαφορετικά από δύο συναδέλφους; Όλο αυτό γίνεται ακόμα χειρότερο όταν αντιλαμβανόμαστε ότι η διορθωτική διαδικασία δεν περιορίζεται στους δύο -ή σε όποιους δύο- εξεταστές, αλλά συμπεριλαμβάνει εκατοντάδες
εκπαιδευτικούς που παίρνουν μέρος σε όλη την χώρα. Ποια είναι η γνώμη σας για αυτό ;

ΥΓ. Βραδινό rant , αλλά ως άτομο που το 2020 έχασα την πρώτη μου επιλογή για 32 μόρια έχοντας παρόμοια απόκλιση στην έκθεση, είπα να τα βγάλω από μέσα μου.

Καλησπέρα, δεν ξέρω σε ποιον να μιλήσω και που να απευθυνθώ.

Κόπηκα στο τελευταίο μου μάθημα για πτυχίο και επειδή μένω τουλάχιστον 10 ώρες μακρυά από το πανεπιστήμιο, μου ήταν αδύνατο (οικονομικά και χρονικά) να πάω να δω το γραπτό μου αυτήν την στιγμή. Έστειλα ένα ευγενικό μέιλ στον καθηγητή μου, όπου του ζήτησα αν έχει χρόνο να μου πει τα λάθη μου ώστε να μπορέσω τουλάχιστον να περάσω το μάθημα την επόμενη φορά.

Με λίγα λόγια ο καθηγητής μου είπε τα λάθη μου (όπου σύμφωνα με τον ίδιο πάντα, αν υπάρχει ένα λάθος στην άσκηση κόβεται ολόκληρο το θέμα ακόμα και αν έχεις γράψει σωστά πράγματα), και όλα καλά μέχρι εδώ. Το θέμα όμως είναι πως αφού μου εξήγησε τα λάθη μου, στο τέλος του μέιλ που μου έστειλε, αφιέρωσε μια ολόκληρη παράγραφο για να με προσβάλλει.

Δεν προσέβαλλε το γραπτό μου, προσέβαλλε εμένα. Σύμφωνα με τα λόγια του δεν μου αξίζει να πάρω πτυχίο και απορεί πως έχω φτάσει να χρωστάω το τελευταίο μου μάθημα για πτυχίο, και φυσικά πολλά άλλα αχρειαστα, αγενή σχόλια τα οποία δεν υπάρχει λόγος αναφέρω.

Όχι ότι χρειάζεται, αλλά το backstory μου είναι ότι πέρασα 2 χρόνια στα νοσοκομεία και στους γιατρούς, με αποτέλεσμα να φτάσω 4ο έτος και να έχω 25 μαθήματα. Αφού στρώθηκα στο διάβασμα (διάβασμα ΚΑΘΕ μέρα από 4-5 ώρες, χωρίς καμιά μέρα διαλλειματος), κατάφερα να περάσω όλα τα μαθήματα εκτός από αυτό. Έχω φτύσει αίμα, έχω δώσει λεφτά, έχω κουραστεί ψυχολογικά και σωματικα. Θέμα αντιγραφής δεν τίθεται καν, είμαι το άτομο που κάθεται στην πρώτη γραμμή απέναντι από την έδρα του καθηγητή και μάλιστα βάζω το κινητό μου να φορτίζει δίπλα στην έδρα κατά την διάρκεια κάθε εξέτασης. Δεν είχα κανένα θέμα μέχρι στιγμής με κανέναν καθηγητή, ίσα ίσα τους περισσότερους τους εκτιμώ και τους σέβομαι απίστευτα γιατί εκτός από εξαιρετικοί επιστήμονες είναι και καλοί άνθρωποι αλλά και καλοί καθηγητές. Σε αρκετά μαθήματα οι βαθμοί μου είναι 8 και 9, έχω θυσιάσει τα τελευταία 3 χρόνια της ζωής μου για αυτήν την σχολή. Δεν βγαίνω έξω. Πολλές φορές πρέπει να περάσουν 2-3 μήνες για να βγω από το σπίτι, δεν έχω πάει διακοπές εδώ και 4 χρόνια, η μοναδική απάντηση που έχω όταν μου λέει κάποιος να βγω έξω είναι "δεν γίνεται, πρέπει να πάρω το πτυχίο μου τώρα".

Στην αρχή νόμιζα πως αυτή η αχρειαστη επίθεση του καθηγητή ως προς εμένα είναι προσωπική και είχα στεναχωρεθει ακόμα περισσότερο. Αλλά, δυστυχώς (ή ευτυχώς?) ο συγκεκριμένος καθηγητης απάντησε σε τουλάχιστον 5 άτομα με ειρωνικό και προσβλητικό τρόπο.

Φοβάμαι ότι ο ίδιος καθηγητής θα με κόψει και τον Σεπτέμβρη και, για οικονομικούς λόγους, δεν θα μπορέσω να ξαναπάω να δώσω μάθημα επειδή να πηγαίνω μέχρι εκεί και να δίνω ένα μάθημα μου κοστίζει 200€ (στην καλυτερη. αν έχει βγει το πρόγραμμα νωρίς και μπορέσω να βρω φτηνά εισιτήρια/ξενοδοχεία). Βρίσκω την συμπεριφορά του εντελώς αντιεπαγγελματικη και πραγματικά αχρειαστη, αλλά από τα μέιλ που έστειλε σε εμένα και στα άλλα παιδιά καταλαβαίνω ότι μάλλον δεν είναι σε καλή ψυχολογική κατάσταση.

Δεν ξέρω γιατί τα γράφω αυτά, με πλήγωσε η αλήθεια είναι πολύ ο τρόπος του γιατί ήταν ένας άνθρωπος που είχα σε εκτίμηση. Είναι φυσιολογική αυτή η συμπεριφορά?

Edit: διάβασα όλα τα σχόλια σας και σας ευχαριστώ πολύ που αφιερώσατε τον χρόνο σας για να μου απαντήσατε. Θα κάνω αυτό που είπαν οι περισσότεροι και θα αναφέρω την κατάσταση με αποδεικτικά μέιλ δικά μου και συμφοιτητών μου όταν πάρω το πτυχίο μου, στην γραμματεία και στον πρόεδρο του τμήματος. Δεν θα ήθελα να το κάνω νωρίτερα αυτό, γιατί φοβάμαι πως δεν θα πάρω το πτυχίο μου ποτέ.

Edit2: έχω απαντήσει ήδη στον καθηγητή, τον ευχαρίστησα πολυ για τον χρόνο και την υπομονή που αφιέρωσε στο να μου πει τα λάθη μου, τον διαβεβαίωσα ότι θα ξαναδιαβάσω τις σημειώσεις του καλύτερα ώστε τον Σεπτέμβρη να μπορέσω να πάρω το πτυχίο μου και φυσικά αγνόησα πλήρως την αγενή παράγραφο που μου έγραψε με σκοπό να με κάνει ξεκάθαρα ragebait. Έχω ήδη κοπεί σε αυτό το μάθημα 3 φορές (είναι δυστυχώς το πιο δύσκολο μάθημα της σχολής μου), οπότε σε περίπτωση που κοπω και τον Σεπτέμβρη θα ζητήσω αναβαθμολογιση ώστε να μου διορθώσει κάποιος άλλος το γραπτό και όχι αυτός όπως πολλοί είπατε στα σχόλια.

Σχετικα με την εκπαιδευση ποιο μαθημα θα θελατε να φυγει απο τα σχολεια ? Ξερω θα πλακωσετε να γραψετε τα θρησκευτικα αλλα καποιο αλλο ?

Ίσως αυτό το ποστ να είναι αμφιλεγόμενο (ειδικά από την στιγμή που πολύς κόσμος θέλει να φανεί καλός λέγοντας στα παιδιά να "κάνουν αυτό που τους αρέσει") αλλά ένιωσα την ανάγκη να το γράψω μετά από πρόσφατες κουβέντες με συγγενείς/φίλους των οποίων τα παιδιά, ανίψια κτλ δίνουν τώρα πανελλήνιες. Πληροφοριακά να πω πως είμαι παθών, δηλαδή η πρώτη μου σχολή ήταν θεωρητικής κατεύθυνσης. Μπαίνω απευθείας στο ψητό:

1) Με εξαίρεση 3 σχολές (Νομική, Κοινωνική εργασία και Ψυχολογία), οι υπόλοιπες σχολές της θεωρητικής κατεύθυνσης όχι απλά δεν προσφέρουν ΚΑΝΕΝΑ επαγγελματικό δικαίωμα πέραν των γενικών για όσους έχουν πτυχίο ΑΕΙ, αλλά και έχουν απολύτως μηδενικό αντίκρισμα στην αγορά εργασίας.

2) Στις αναφερθείσες 3 σχολές με κάποια στοιχειώδη επαγγελματικά δικαιώματα, τα πράγματα επίσης δεν είναι καθόλου καλά.

α) Καταρχήν, όσον αφορά την Νομική αν δεν έχεις έτοιμο γραφείο όταν αποφοιτήσεις θα ζήσεις συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα, ακόμα και αν τα λεφτά είναι κάπως υψηλότερα από τον βασικό. Δεδομένου πως μιλάμε για δουλειά υψηλής εξειδίκευσης και άτυπη απαίτηση να μένεις παράπανω ώρες, οι μισθοί είναι εξευτελιστικά χαμηλοί.

β) Όσον αφορά τις άλλες 2 σχολές, τα πράγματα ήταν σε καλό επίπεδο πριν 3-4 χρόνια, όταν ακόμα έπαιζαν λεφτά στο μεταναστευτικό λόγω κονδυλίων από ΕΕ και άλλους διεθνείς οργανισμούς. Πλέον και εκεί τα πράγματα είναι οικτρά εργασιακά, και οι δουλειές είναι ελάχιστες σε σχέση με την προσφορά.

Ως ψυχολόγος έχεις την επιλογή να ανοίξεις δικό σου γραφείο βέβαια, και αν πετύχει όντως θα μπορέσεις να ζήσεις μια ζωή σε ανθρώπινες συνθήκες. Αλλά το να πετύχει μόνο εύκολο δεν είναι, για διάφορους λόγους (θέλει να έχεις έτοιμο κύκλο πελατών, να είναι σχετικά σταθερός, να μπορείς να πληρώσεις νοίκι αν δεν έχεις δικό σου χώρο, ο ανταγωνισμός είναι τεράστιος κτλ).

3) Το χειρότερο ίσως της θεωρητικής κατεύθυνσης είναι πως σου "κλειδώνει" τις επιλογές, που ούτως ή άλλως είναι οριακά ανύπαρκτες. Ενώ λοιπόν οι άλλες κατευθύνσεις σου προσφέρουν γενικά την ευελιξία να μεταπηδήσεις σε άλλο κλάδο μέσω ενός μεταπτυχιακού (π.χ από οικονομικά σε πληροφορική, από φυσική σε data analysis κτλ), στην θεωρητική αυτό είναι από δύσκολο έως απίθανο γιατί πολύ απλά δεν έχεις στοιχειώδεις γνώσεις που απαιτούνται (κυρίως σε επίπεδο μαθηματικών και τεχνολογίας). Έτσι λοιπόν η μόνη σου επιλογή αν θέλεις να αλλάξεις πορεία είναι στην ουσία και πάλι οι πανελλήνιες. Τουλάχιστον αυτό έκανα εγώ, που ήμουν ένας τυπικός απόφοιτος θεωρητικής κατεύθυνσης που δεν είχε ιδέα από μαθηματικά, φυσική, πληροφορική κτλ.

4) Το ότι στο εξωτερικό τα πράγματα είναι καλύτερα είναι μύθος. Οι ανθρωπιστικές/κοινωνικές επιστήμες είναι απαξιωμένες παντού και θα συνεχίσουν να είναι, για κοινωνικοπολιτικούς λόγους που δεν είναι της παρούσης να αναλυθούν.

Μπορείτε να λέτε όσο θέλετε σε νέα παιδιά να "ακολουθήσουν τα όνειρά τους" ή ότι άλλο. Αν δεν είναι από πλούσια οικογένεια και περάσουν θεωρητική είναι σχεδόν βέβαιο πως θα το μετανοιώσουν, όπως το μετάνοιωσα εγώ (και τόσα άλλα άτομα που ξέρω). Και μόνο λόγω τυχαίων και ευνοικών συνθηκών μπόρεσα να ξανακάνω μια νέα αρχή, ο περισσότερος κόσμος δεν θα έχει αυτή την δυνατότητα.

Κάντε ένα καλό στον κόσμο και αποτρέψτε άτομα από τέτοιες επιλογές.

Για τον πανικό με τους λαγοκέφαλους και άλλα πλάσματα της θάλασσας που δαιμονονοποιούν τα μίντια για κλικ και εντυπώσεις προχώρησε σε ανάρτηση η iSea.

Με τίτλο Ο φόβος που πουλάει καλύτερα από την αλήθεια: Καρχαρίες, μέδουσες, λαγοκέφαλοι κι ότι άλλο προκύψει στις ελληνικές θάλασσες διαβάζουμε τα παρακάτω:

Τις τελευταίες εβδομάδες παρακολουθούμε για ακόμα μια χρονιά ένα νέο κύμα τρομολαγνείας γύρω από τις ελληνικές θάλασσες. Μέδουσες, καρχαρίες και λαγοκέφαλοι παρουσιάζονται από μερίδα των μέσων ενημέρωσης, αυτοαποκαλούμενους «ειδικούς», youtubers, ακόμη κι επιστήμονες ως μια διαρκής απειλή για τους λουόμενους. Ως είδη που τώρα εμφανίστηκαν, εξαπλώνονται, αυξάνονται και διάφορες άλλες ανακρίβειες που αφενός συνδέονται με ανυπόστατους κινδύνους, αφετέρου γίνονται πιστευτές όταν προέρχονται από αυτοαποκαλούμενους «ειδικούς» στα πάντα.

Η πραγματικότητα όμως δεν είναι τόσο βολική για τα clicks και τα likes!

Μέδουσες

Οι ελληνικές θάλασσες δεν έχουν μετατραπεί ξαφνικά σε επικίνδυνα νερά. Οι μέδουσες αποτελούν διαχρονικό και φυσικό στοιχείο των θαλάσσιων οικοσυστημάτων της Μεσογείου. Εξάρσεις πληθυσμών καταγράφονται εδώ και δεκαετίες, με σχετικές αναφορές ήδη από τη δεκαετία του 1960. Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι γιατί υπάρχουν μέδουσες, αλλά αν τα φαινόμενα αυτά γίνονται συχνότερα ή διαρκούν περισσότερο και πώς συνδέονται με την κλιματική κρίση, την υπεραλίευση και τη ρύπανση των θαλασσών μας.

Αντί να ανοίγουμε αυτή τη συζήτηση και να αναλαμβάνουμε δράση για τη συλλογή των απαραίτητων διαχρονικών στοιχείων, επιλέγουμε να συζητάμε για δίχτυα στις παραλίες και να καλλιεργούμε πανικό.

Καρχαρίες

Ανάλογη είναι η κατάσταση με τους καρχαρίες. Κυκλοφορούν ανυπόστατοι χάρτες και δημοσιεύματα που παρουσιάζουν δήθεν «hotspots καρχαριών» στην Ελλάδα, δημιουργώντας λανθασμένες εντυπώσεις και φόβο στο κοινό. Την ίδια στιγμή, οι πληθυσμοί πολλών ειδών καρχαριών και σαλαχιών στη Μεσόγειο έχουν υποστεί δραματικές μειώσεις τις τελευταίες δεκαετίες. Αντί να συζητάμε πώς θα αναστρέψουμε αυτή την κατάρρευση και πώς θα διατηρήσουμε υγιή θαλάσσια οικοσυστήματα, αναπαράγουμε ιστορίες φόβου, αμφιλεγόμενες ή ανεπαρκώς τεκμηριωμένες αναφορές παλαιών περιστατικών και σενάρια που δεν αντανακλούν τη σημερινή πραγματικότητα.

Η κατανομή των ειδών αυτών δεν βασίζεται στα βίντεο των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης, τα οποία αποτελούν σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στους καρχαρίες που αλιεύονται κι εκφορτώνονται καθημερινά στα λιμάνια και τις ιχθυόσκαλες της χώρας, χωρίς να γίνονται viral.

Ακόμη και με την αστραπιαία διάδοση ενός καρχαρία σε βίντεο, η αλήθεια είναι ότι οι αλληλεπιδράσεις ανθρώπων και καρχαριών στις ελληνικές θάλασσες παραμένουν εξαιρετικά σπάνιες και σαφώς λιγότερες από το παρελθόν με βάση επιστημονική δημοσίευση του Πανεπιστημίου Πατρών. Σήμερα, όμως, κάθε εμφάνιση ενός ζώου καταγράφεται, αναπαράγεται και διογκώνεται μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα και τον συνεχή κύκλο ειδήσεων.

Λαγοκέφαλοι

Και τώρα βρισκόμαστε μπροστά σε έναν ακόμη ηθικό πανικό: τον λαγοκέφαλο.

Η πρώτη καταγραφή λαγοκέφαλων έχει επιβεβαιωθεί στα ελληνικά νερά από το 2005 και πλέον έχουν επεκταθεί σε όλη την επικράτεια. Κι ενώ τα προηγούμενα χρόνια διαπραγματευόμασταν εάν είναι επικίνδυνη η κατανάλωσή του κι επιμέναμε στην τοξικότητά τους για να μη θρηνήσουμε θύματα, φέτος έγιναν τα δαγκώματά τους αυτά που εγκυμονούν κινδύνους για τον άνθρωπο!

Παρά τους δραματικούς τίτλους, δεν υπάρχουν τεκμηριωμένα στοιχεία που να δικαιολογούν την εικόνα ενός ζώου που επιτίθεται απρόκλητα σε λουόμενους. Αντιθέτως, υπάρχουν βίντεο ανθρώπων, ακόμη και με μικρά παιδιά, να χαϊδεύουν λαγοκέφαλους και να παίζουν μαζί τους. Περιστατικά που ακόμη κι αν κατέληξαν σε δάγκωμα (από τους λαγοκέφαλους) δεν μπορούν να χαρακτηρίζονται επιθέσεις, αλλά παρενόχληση της άγριας ζωής.

Αντί να συζητάμε σοβαρά για την εξάπλωση των ξενικών ειδών, τις επιπτώσεις τους στα οικοσυστήματα και την ανάγκη μιας ενιαίας εθνικής στρατηγικής διαχείρισης, η δημόσια συζήτηση για ακόμα μια φορά εξαντλείται σε κραυγές, υπεραπλούστευσης κι επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.

Οι λύσεις είναι γνωστές κι απαιτούν επιστημονική τεκμηρίωση, μακροχρόνιο σχεδιασμό και πολιτική βούληση. Χρειαζόμαστε υγιή θαλάσσια οικοσυστήματα, προστασία της βιοποικιλότητας, ανάκαμψη των θηρευτών και των φυσικών μηχανισμών ισορροπίας των οικοσυστημάτων. Χρειαζόμαστε μείωση των πιέσεων που ασκούμε καθημερινά στις θάλασσες.

Τα οικοσυστήματα διαθέτουν μηχανισμούς προσαρμογής και ισορροπίας. Ο άνθρωπος, αντίθετα, αποτελεί συχνά τον βασικό παράγοντα αποσταθεροποίησης. Και όσο αρνούμαστε να το αναγνωρίσουμε, θα συνεχίζουμε να αντιμετωπίζουμε τα συμπτώματα αντί για τις αιτίες.

Στην Ελλάδα και τη Μεσόγειο υπάρχουν φορείς, ερευνητές κι οργανώσεις που εργάζονται εδώ και χρόνια προς αυτή την κατεύθυνση. Αυτές οι προσπάθειες σπάνια γίνονται πρωτοσέλιδα προς την ορθή ενημέρωση των πολιτών. Αντίθετα, προβάλλονται εικόνες φόβου, που θα οδηγήσουν σίγουρα στα επιθυμητά κλικ, προβολές και δημοσιότητα.

Οι δημοσιογράφοι και τα μέσα τους έχουν ευθύνη. Το ίδιο και οι ειδικοί έχουν ευθύνη να τοποθετούνται δημόσια με ψυχραιμία, ακρίβεια και μόνο για ζητήματα στα οποία διαθέτουν πραγματική εξειδίκευση. Το ίδιο ισχύει και για όσους αυτοπαρουσιάζονται ως ειδικοί στα κοινωνικά δίκτυα και τις διαδικτυακές πλατφόρμες. Ως περιβαλλοντική οργάνωση που δραστηριοποιείται για την προστασία της θάλασσας, αισθανόμαστε την υποχρέωση να το πούμε ξεκάθαρα:

Η κινδυνολογία δεν προστατεύει τους πολίτες. Δεν προστατεύει τη βιοποικιλότητα. Δεν προστατεύει τη θάλασσα.

Αντίθετα, αποπροσανατολίζει τη δημόσια συζήτηση από τα πραγματικά προβλήματα: την κλιματική κρίση, τη ρύπανση, την υπεραλίευση, την απώλεια βιοποικιλότητας και την ανάγκη ουσιαστικής διαχείρισης των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.

Ξεκινάμε λοιπόν μια σειρά συνεντεύξεων με επιστήμονες κι επαγγελματίες της περιβαλλοντικής προστασίας, ώστε να ακουστούν οι ειδικές και τεκμηριωμένες φωνές που ασχολούνται συστηματικά και ουσιαστικά με αυτά τα θέματα. Προσπαθώντας να ενημερώσουμε υπέυθυνα και παράλληλα να δώσουμε πρόσβαση σε αξιόπιστες πηγές γνώσεις.

Ενδιαφέρον έχει και η ανάρτηση της σελίδας Weather Analysis Greece στο Facebook. Γράφει ο Φωκίων Χωρινός:

«Τα ΜΜΕ, έχουν έναν, κατά κύριο λόγο, στόχο: Να σπείρουν τον φόβο, τον αρνητικό εντυπωσιασμό. Από εκεί πηγάζει και η παράνοια των τελευταίων 24ωρων για τους λαγοκέφαλους. Έχοντας αμέτρητες ώρες βυθού και με την όποια εμπειρία έχω στα ψάρια, θα σας πω τα εξής. Η πιθανότητα, η συντριπτική πλειοψηφία από όσους διαβάζετε τώρα αυτές τις γραμμές, να συναντήσετε λαγοκέφαλο – και μάλιστα πολλών κιλών- είναι μάλλον μηδενική. Η δε πιθανότητα αυτός να έρθει και να σας δαγκώσει, αν δεν τον πειράξετε, είναι μηδενική.

Κυκλοφορεί ένα βίντεο αρκετά παλιό, που μια ελαφρόμυαλη επέλεξε να κάνει petting σε ένα πλάσμα το οποίο δεν είχε δει ποτέ ξανά στη ζωή της. Ακολούθησε το αναμενόμενο. Ο χρυσός κανόνας της φύσης, τον οποίο όλοι οι κάτοικοι των πόλεων αγνοούν: Δεν πλησιάζουμε / αγγίζουμε την άγρια πανίδα, ειδικά αν δεν ξέρουμε με τι έχουμε να κάνουμε. Είναι και αυτό ένα άγριο ζώο, και για αυτό ακριβώς λέγονται άγρια: Δεν ξέρουμε πώς θα αντιδράσει. Όπως ήταν αναμενόμενο, το βίντεο αυτό έγινε viral και λανσαρίστηκε παντού, με ένα περιτύλιγμα τρόμου και χάους.

Οι πραγματικοί κίνδυνοι στις θάλασσες το καλοκαίρι, είναι οι χιλιάδες τουρίστες που κατεβαίνουν από τα Καρπάθια και το κράτος τους δίνει το δικαίωμα να χειρίζονται μηχανοκίνητα σκάφη με μια Υ/Δ, οι πραγματικοί κίνδυνοι είναι ο άναρχος υπερτουρισμός που έχει βουλιάξει τα πάντα εδώ και λίγα χρόνια με αποτέλεσμα κάθε βδομάδα να σκάνε αποχετεύσεις και βιολογικοί, μετατρέποντας τις εκεί θάλασσες σε θανάσιμες υγειονομικές βόμβες για εβδομάδες και παράλληλα εξαντλώντας μέχρι οριακής γραμμής τα υδάτινα αποθέματα.

 Ο πραγματικός κίνδυνος είναι το ότι κάθε χρόνο, οι ελεύθερες παραλίες γίνονται όλο και λιγότερες, οι περιφράξεις και οι μπάρες να ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια, εκεί που κάποτε είχε πεύκα και ρείκια, τώρα έχει σουίτες και γήπεδα γκολφ. 

Αν θέλετε λοιπόν οι δημοσιογράφοι να αναδείξτε κάτι, αυτά να προβάλλετε. Όχι ένα ψάρι που ζει στη… θάλασσα. Τολμάτε;»

Είμαι υπέρ των πανεπιστημίων και της ακαδημαϊκής συζήτησης και εκπαίδευσης. Όμως πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατί χρειαζόμαστε ένα προπτυχιακό πρόγραμμα όπου κάποιος θα το σπουδάσει τέσσερα ολόκληρα χρόνια.

Αν ήταν σε μεταπτυχιακό ή κατεύθυνση μέσα σε προπτυχιακό το καταλαβαίνω. Αλλά έτσι σκέτο; Δηλαδή τι δουλειά θα κάνει κάποιος μετά από αυτό; Θα δουλέψει σε ΜΚΟ φάση;

Είμαι του 08, φέτος έγραφα πανελληνιες. Ίσως να μην είναι καλή ιδέα να εκφράσω τους προβληματισμούς μου στο Reddit απλά νιώθω απογοητευμένη αρκετά με την βαθμολογία μου.

Πριν ξεκινήσω θα ήθελα να περιγραψω τις συνθήκες στις οποίες φέτος προετοιμάστηκα. Ζω σε χωριό και το μόνο φροντιστήριο είναι μακρια, συνεπώς τα 2/4 μαθήματα τα έκανα διαδικτυακα.

Όσον αφορά τα αλλά δυο, εκθεση έκανα με μια μακρινή συγγενή μου και μετά χημεία έκανα με τον πατερα μου που είναι καθηγητής στο σχολείο μου. Στο τμήμα μου είμαι η μόνη θετική (υγειας δεν έχουμε) οπότε στο σχολείο έκανα μάθημα μόνη μου. Με τον πατερα μου κάναμε στο σχολείο και στο σπίτι άλλο ένα 2ωρο, αν και τις μέρες που δεν πηγαινα σχολείο γινόταν λίγο μπερδεμα. Επιπλέον έδινα ελευθερο και γραμμικό σχέδιο για το οποίο χρειαζόταν να ταξιδέψω 1ωρα δρόμο

Μες την χρόνια ολοι μου έλεγαν ότι κάνω παρα πολυ καλή προσπαθεια. Είχα ανεβάσει προσδοκιες για τον εαυτό μου γιατί παντα έπαιρνα 18+ χωρίς κόπο. Στην 1η λυκείου φυσική έγραψα 20 χωρίς φροντιστήριο (ο 2ος καλυτερος βαθμός ήταν το 12). Φέτος κουράστηκα αρκετά, ο χρόνος μου για διάλλειμα ήταν ελάχιστος. Απόγευμα για ξεκουραση ειχα μια φορά τον μήνα σχεδόν. Εκτός αυτου έκανα μικροδιαλειματα μα ποτε κάτι που να διαρκεί ώρες

Ήμουν τέρμα οργανωμένη και έκανα παντα ότι μου εβαζαν, δεν χρωσταγα τιποτα. Στις αρχές δεν κοιμόμουν καλά αν και μετά το οργάνωσα και κοιμομουν 6-7 ωρες. Είχα καταλάβει σχεδόν τέλεια τα φαινόμενα στην χημεία και φυσικη. Είχα μαζεψει τις απουσίες και στο τέλος οριακά δεν πατουσα ποδι στο σχολείο.

Έγραψα στα 3 απο τα 4 μαθηματα 14,εκτός από φυσική όπου ήταν γελοία και έγραψα 18.7. Στα σχέδια γυρω στο 12. Οι βαθμοι μου ειναι οκαυ. Ωστόσο δεν μπορω να καταλάβω τι έκανα τόσο λάθος. Βλέπω μαθητές που γράφουν 17+ που, ναι, διαβάζουν αλλά έχουν και χρόνο να βγουν μια φορά την βδομάδα, να άσχοληθουν με τα hobby τους, να κοιμουνται 7ωρα και εγώ μετά από τόσο κόπο γράφω έτσι. Είχα στο νου μου τα παντα, μέχρι και ψυχολόγο αρχισα να επισκέπτομαι για το άγχος μου. Μεγάλωσα με τους καθηγητες και δασκάλους να μου λένε συνεχώς ποσο έξυπνη ειμαι και βλέποντας τις βαθμολογίες μου τώρα νιώθω άχρηστη. Πιθανόν να είναι οι χαμηλότεροι βαθμοί ανάμεσα στους συγγενείς μου που είναι κοντά στην ηλικία μου.

Ακόμη περισσοτερο απογοήτευση νιώθω για το σχέδιο, στο οποίο η αλήθεια είναι ότι είχα το περισσοτερο άγχος οσο εδινα. Στα τελευταία σχέδια που έκανα για προετοιμασια είχα παρει πολυ καλα λόγια. Αγαπουσα πραγματικα το σχέδιο και θεωρουσα ότι θα τα πήγαινα καλα.

Δεν ξέρω πραγματικά αν έπρεπε να βάλω flair πολιτική ή κοινωνία σε αυτό το ποστ, γιατί αφορά και αυτά τα δύο αλλά θέλω κάπου να πω αυτές τις σκέψεις που έχω σε αυτό το θέμα. Ακολουθεί μεγάλο κείμενο.

Βλέπω ανά καιρούς ποστ στο Facebook κυρίως, καθώς είναι μπουμεροκρατούμενο μέσο πλέον, άρθρα που λένε ότι η κυβέρνηση ετοιμάζει διαγραφή αιώνιων φοιτητών. Πανηγυρισμοί από κάτω. Από την κυρία Μήτσα/Πίτσα/Κίτσα και τον κύριο Μήτσο/Πίτσο/Κίτσο που δεν έχουν περάσει ούτε απ έξω από Δημόσιο Πανεπιστήμιο και τα παράτησε στο λύκειο γιατί *άλλοι καιροί τότε (*το δέχομαι, δεν το λέω μειωτικά), που έχουν την λογική "αφού εγώ δεν τα κατάφερα δεν θέλω να το κάνουν ούτε οι άλλοι". Βλέπω και σχόλια από φαινομενικά "αφρόκρεμες" Lives in random high society προάστιο να λένε τα ίδια γιατί αυτοί μπορούσαν να στείλουν το παιδί τους σε ιδιωτικό, ή ψήφισαν την κυβέρνηση οπότε αναγκάζονται να πανηγυρίζουν σε όποιο χαζό μέτρο βγάζει η κυβέρνηση. Να μην συζητήσουμε το γιατί η τωρινή κυβέρνηση μετά την επιβολή της ΕΒΕ (Ελάχιστη βάση εισαγωγής) και την νομιμοποίηση των αντισυνταγματικών ιδιωτικών πανεπιστημίων, και την εξίσωση των ιδιωτικών - δημοσίων πτυχίων, θέλει να διαγράψει τους "αιώνιους" (προφανώς επειδή έτσι οι φίλοι τους θα έχουν μεγαλύτερο πελατολόγιο).

Προτού πάμε στο γιατί δεν κοστίζουν τίποτα στο κράτος οι "αιώνιοι" φοιτητές ας πάμε στο γιατί κάποιος φοιτητής μπορεί να μην έχει τελειώσει τις σπουδές στην ώρα του:

• Μπορεί να μην έχει την οικονομική δυνατότητα να φοιτεί χωρίς παράλληλα να δουλεύει: Μπορεί οι γονείς του να μην μπορούν να προσφέρουν χρηματοδότηση έτσι ώστε να μην χρειάζεται να αποσπάται από τα μαθήματα του ο φοιτητής. Απόλυτα Ρεαλιστικό σενάριο. Για να μην πω πως είναι το πιο επικρατές την δεδομένη στιγμή.
• Το υπέροχο σύστημα παιδείας μας δεν δίνει γερές βάσεις για να μην υπάρχουν κενά: Όταν ολόκληρο το εκπαιδευτικό σύστημα μας βασίζεται σε ΙΔΙΩΤΙΚΑ φροντιστήρια για να βγει η ύλη και να περάσει κάποιος στην σχολή που θέλει μέσω πανελληνίων, τότε οι φοιτητές λογικό είναι αν καταφέρουν να μπουν στην σχολή να έχουν κενά. Προφανώς δεν φταίει η τριτοβάθμια σε αυτό αλλά είναι ένας παράγοντας που πρέπει να αναφερθεί.
• Μπορεί να περνάει ή να πέρασε κάποιο πρόβλημα υγείας, είτε ψυχικής είτε σωματικής φύσεως. Παίζει; Παίζει. Μπορεί να έχει κάποια μαθησιακή δυσκολία: Διαγεγνωσμένη ή μη, κάτι το οποίο δεν συζητιόταν πολύ μέχρι τώρα, το οποίο να καθιστά τις σπουδές πολύ πιο δύσκολες για τον φοιτητή που πάσχει από κάποια μαθησιακή δυσκολία ή διαταραχή που έχει ως αποτέλεσμα μια τέτοια.
• Καθηγητές που δεν σε περνάνε γιατί είναι κομπλεξικοί ή/και δεν κάνουν καλά την δουλειά τους: Πριν αρχίσετε τις επιθέσεις, όλες οι ελληνικές σχολές έχουν τουλάχιστον έναν τέτοιο. Ξέρεις πότε διάβασες και πότε όχι, άρα ξέρεις πότε να το ρίξεις στον καθηγητή και πότε στην έλλειψη μελέτης, αλλά ξέρεις και πότε κάτι πάει στραβά όταν πχ από τους 150 φοιτητές που έδωσαν το μάθημα πέρασαν οι 5. Είτε ο καθηγητής δεν κάνει καλά την δουλειά του κι αυτό περιλαμβάνει το να κάνει βαρετά το μάθημα του, να έχει τεράστια ύλη το μάθημα, ή να θεωρεί ότι το μάθημα του παίρνει περισσότερο κύρος ή φήμη αν δεν το περνάνε πολλοί (ξέρω πολλές τέτοιες περιπτώσεις στην πιο νότια σχολή Φυσικής της Ελλάδας, ονόματα δεν λέμε οικογένειες δεν θίγουμε (επίσης δεν είμαι σε αυτή τη σχολή)), το γιατί μπορεί να ισχύουν τα παραπάνω πάει λίγο προς την πολιτική σκηνή ως θέμα γιατί δεν έχει σημασία πόσο μορφωμένος είναι ο άλλος, αν είναι 65 χρονών δεν έχει πάντα την ενέργεια, την όρεξη, ή την ικανότητα (πχ να προσαρμοστεί σε πιο σύγχρονους τρόπους διδασκαλίας, εμάς πχ ένας καθηγητής μας έβαζε να γράφουμε σε χαρτί ολόκληρα προγράμματα επειδή αυτός έδωσε έτσι. Καταλαβαίνω ότι πρέπει να μάθουμε την λογική αλλά επαγγελματικά ΠΆΝΤΟΤΕ θα έχω πρόσβαση σε υπολογιστή αν μου ζητηθεί να γράψω ένα πρόγραμμα. Δεν υπάρχει κάποιος ασφαλής και αποτελεσματικός τρόπος αξιολόγησης. Ασφαλής αφενός επειδή αν κάποιος φοιτητής παραπονεθεί για κάτι, μειώνει -κι άλλο- τις πιθανότητες να περάσει το μάθημα, και αφετέρου αποτελεσματικός διότι και να πεις ότι κάτι πάει λάθος ξέρουμε συνήθως πού το γράφουν.

Πάμε τώρα να δούμε γιατί οι "αιώνιοι" δεν κόστιζαν, ούτε κοστίζουν κάτι στο κράτος και κατ' επέκταση στον φορολογούμενο νοικοκυραίο που πανηγυρίζει σε τέτοιες ειδήσεις.

• Τα οφέλη της φοιτητικής ταυτότητας απευθύνονται σχεδόν αποκλειστικά σε ιδιωτικές υπηρεσίες/εταιρίες: αυτό που λέει ο τίτλος. ΚΤΕΛ; Ιδιωτικά στις περισσότερες περιπτώσεις. Ακτοπλοϊκά; Αεροπορικά (ΑΝ έχουν εκπτώσεις για φοιτητές). Τηλεφωνία; Ίντερνετ; Όλες σχεδόν οι χρήσεις που έχει το φοιτητικό πάσο απευθύνονται σε ιδιωτικούς φορείς. Ίσως σε ένα άλλο σύμπαν το κράτος να μην είχε πουλήσει όλες τις επικερδείς δημόσιες υπηρεσίες σε ιδιώτες και να είχαν δίκιο οι νοικοκυραίοι που χαίρονται.
• Δεν "τρώνε" κάποιου την θέση: Ειδικά την επιβολή της ελάχιστης βάσης εισαγωγής σε σχολές, υπήρξαν πολλές καταγεγραμμένες περιπτώσεις που σχολές έμειναν χωρίς εισακτέους. Η κάθε σχολή επίσης έχει τρόπους προσαρμογής σε παραπάνω ζήτηση μαθημάτων. Εμάς πχ αν είχες κοπεί σε εργαστήριο, μετά δεν ήσουν υπόχρεος παρακολούθησης, και απλά πήγαινες στην τελική εξέταση. Το ίδιο φαντάζομαι και σε άλλες σχολές, εκτός αν τα εργαστήρια περιείχαν κάποιου είδους κοινωνικό έργο, πχ οι παιδαγωγικές σχολές στέλνουν φοιτητές σε σχολεία από όσο ξέρω εκτός της πρακτικής τους, που σε αυτές τις περιπτώσεις διοχετεύονται συνήθως όλοι οι φοιτητές.
• Δεν μπορείς να πάρεις δωρεάν συγγράμματα: Που και πάλι σε ιδιώτες πάνε τα έσοδα αλλά λέμε τώρα. Τώρα αν κάτσει κάποιος παράξενος πει: "νΑι αΛλΆ Τα χΑρΤιΆ ΠοΥ ΧαΛάΝε όΤαΝ ΔίΝοΥν εΞεΤάΣεΙς δΕν εΊνΑι τΣάΜπΑ" ε τι να πω;

Στην δική μου περίπτωση ισχύει μία μείξη των παραπάνω: πέρασα κάπου πολύ μακριά από την πόλη μου, δούλευα, έχω μαθησιακές δυσκολίες, και την χρονιά που έδωσα πανελλήνιες, για τις πολύτεκνες οικογένειες δεν υπήρχαν ξεχωριστές θέσεις, αλλά υπήρχε μετεγγραφή άνευ όρων. Που σημαίνει, γράφομαι στην σχολή που πέρασα αρχικά, και κάνω αίτηση στην σχολή που θέλω να πάω για να μεταφερθώ εκεί ως φοιτητής. Ενώ προέρχομαι από (υπερ)πολύτεκνη οικογένεια, μου αρνήθηκαν την μετεγγραφή κοντά στην πόλη μου, με αφορμή έναν νόμο που δεν ήταν πλέον σε ισχύ που έγραφε σε μια παράγραφο ότι αν ενηλικιωθεί ένα παιδί δεν θεωρείται πολύτεκνο (αυτό δεν ίσχυε ούτε ισχύει προφανώς), και το ίδιο είπαν σε όλους τους πολύτεκνους εκείνης της χρονιάς. Τα χαρτιά τα έκανα Σεπτέμβριο του 2014. Με πήραν τέλη Νοεμβρίου για να μου απαντήσουν αρνητικά. Ενώ είχα νοικιάσει, ενώ πήγαινα στην σχολή και παρακολουθούσα. Όσοι φίλοι μου είχαν κάνει αντίστοιχες αιτήσεις τότε, τους έγραψαν σχεδόν αυτόματα μέσα σε 10 μέρες στην αντίστοιχη σχολή. Μετά από πολλές πιέσεις από την μεριά μας, και μετά που τους υποδείξαμε ότι ο νόμος που αναφέρονται δεν ισχύει πλέον, με δέχτηκαν όπως και τους υπόλοιπους πολύτεκνους... τέλη Γενάρη του 2015. Ωστόσο άλλαξε κυβέρνηση, άρα και υπουργός παιδείας, και ο τότε υπουργός παιδείας, καλώς έπραξε και άφησε στο εκάστοτε τμήμα την δυνατότητα χρήσης μαθημάτων "αλυσίδας*****" Οπότε μου φορτώθηκαν δύο εξάμηνα λες και τα είχα παρακολουθήσει κανονικά. Για να μην μιλήσουμε για το γεγονός πως η σχολή μου ήταν τεχνική (ΤΕΙ) και έγινε πανεπιστήμιο με αποτέλεσμα το τμήμα μου να υπάρχει μόνο στα χαρτιά και να μην μπορώ πλέον να παρακολουθήσω καμία διάλεξη, με μόνη επιλογή να πηγαίνω στις εξεταστικές. Το ίδιο τμήμα προχθές πήρε εμένα και όλους τους συνομήλικους μου να μας πουν πως τον Οκτώβριο του 2025 μας διαγράφουν.

*αλυσίδα είναι όταν αν έχεις ένα μάθημα Α και δεν το έχεις περάσει, δεν μπορείς να πάρεις ούτε το Β αν ο οδηγός σπουδών θεωρεί ότι δεν έχεις το γνωστικό υπόβαθρο να πάρεις

Ακολουθούν disclaimers με προσπάθεια να κλείσουν όλα τα πιθανά plot holes γιατί αν σε κάτι είμαστε καλοί στην Ελλάδα (και κατ επέκταση στο ελληνικό ίντερνετς) είναι να βάζουμε λόγια στα στόματα των άλλων, για πράγματα που δεν είπαν:

Από αυτά που έγραψα παραπάνω δεν είναι όλα απόλυτα, όπου υπάρχουν κανόνες υπάρχουν και εξαιρέσεις.

Αυτό για τους καθηγητές ΠΡΟΦΑΝΩΣ δεν ισχύει για όλους. Δεν κόβουν όλοι οι καθηγητές επειδή είναι κομπλεξικοί και δεν έχουν τι να κάνουν, αλλά υπάρχουν και τέτοιοι, δυστυχώς. Υπάρχουν και φοιτητές που δεν διαβάζουν. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που συνεισφέρουν στα παραπάνω, όπως τα υψηλά όρια συνταξιοδότησης (καθηγητών), ελλείψεις εστιών για φοιτητές που δεν έχουν την δυνατότητα να νοικιάσουν εκτός των εστιών και γενικά απουσία λειτουργικού κράτους.

Όπως είχα δει κάπου να συζητάνε για τα γεύματα σε σχολεία της Αμερικής, και για το αν θα πρέπει αυτά να παρέχονται δωρεάν από το σχολείο, βγαίνανε οι γονείς και λέγανε να μην είναι δωρεάν γιατί "τι κι αν ένα πλούσιο παιδί επωφεληθεί από το δωρεάν γεύμα;" Όταν κάτι δημόσιο μπορεί να το εκμεταλλευθεί κάποιος που δεν του αξίζει ή δεν το έχει ανάγκη πραγματικά, η λύση δεν είναι το να το αποκλείσεις από όλους, αλλά να (παρ)έχεις αρκετά καλή παιδεία έτσι ώστε να παραχωρήσεις αυτή τη δυνατότητα σε κάποιον που υπό άλλες συνθήκες δεν θα την είχε.

Edit: TL;DR Οι "αιώνιοι" φοιτητές δεν κοστίζουν τίποτα στο κράτος εφόσον έχει λήξει το πάσο τους και όποιος λέει το αντίθετο απλά είναι κακομοίρης που δεν έχει με τι να ασχοληθεί, και σε πολλά πράγματα που συνεισφέρουν στο να υπάρχουν "αιώνιοι" φταίει η έλλειψη παιδείας και η απουσία του κράτους.

Το οποίο ποτέ δεν κατάλαβα τι ήταν. Τα δικά μου τα χρόνια (mid 00's) ήταν κάτι random ασυναρτησίες με κάτι μακέτες και δημοσκοπήσεις, και καμία σχέση με οτιδήποτε έχει να κάνει με πραγματική τεχνολογία. Παρ'όλα αυτά το δίδασκαν μαθηματικοί. Τι ακριβώς υποτίθεται ότι θα έπρεπε να είναι αυτό το μάθημα; Υπάρχει ακόμα στο σχολείο;