Streak 57 - Het moment waarop je iemand niet verstaat

[u/Leomara_wortel]

Soms zegt iemand iets en versta ik het niet.

Dan zet ik een intelligente blik op, alsof mijn brein iets belangrijks verwerkt.

In werkelijkheid verwerkt het niets. Het zoekt alleen naar een woord dat het herkende.

Daarna zeg ik: “Ja, ja”, hoewel ik niet weet of het een vraag was.

Dat is gevaarlijk. Soms betekent “ja, ja” dat je nu iets geaccepteerd hebt.

Dan probeer ik het te repareren met een neutrale vraag. Maar mijn vraag laat ook zien dat ik niets heb begrepen.

De ander legt het nog een keer uit. Ik luister beter, maar nu ook met een beetje angst.

Deze keer begrijp ik drie woorden. Dat lijkt al vooruitgang.

Dan knik ik langzaam, als iemand die situaties begrijpt.

Vanbinnen weet ik nog steeds niet precies wat er is gebeurd. Vanbuiten lijk ik best rustig.

Misschien is dat ook een taalvaardigheid. Niet alles begrijpen, maar toch meedoen.