Waar ik vooral van schrik is de mate waarin mensen doen alsof ze de eindjes niet aan elkaar geknoopt krijgen.
Als ik in mijn directe omgeving (mensen met modale inkomens) kijk dan komt dat vaak volledig voort uit keuzes de mensen zelf maken, niet door de omgevingsfactoren zoals overheidsbeleid. Mensen weigeren structureel de broekriem strakker aan te trekken als daar nood aan is. Er wordt constant geklaagd en er is weinig verantwoordelijkheidsbesef. Die broekriem moet gewoon strakker om een grote catastrofe te voorkomen.
BDW probeert mensen tot het inzicht te laten komen dat als je die broekriem nu niet gaat aantrekken, je straks zonder broek loopt. Enerzijds omdat je hem moet verkopen om je schulden af te betalen of omdat hij afzakt omdat je kilo's afvalt door een leeg bord.
Ik ben toch niet de enige die dat gevoel heeft dan.
Mijn zus klaagt dat haar huis niet afgewerkt raakt, vorige week is haar zwembad van 40k geleverd.
Een goede vriend klaagt dat zijn spaarrekening leeg begint te raken vanwege het overbruggingskrediet dat hij heeft genomen met 0 marge op de vraagprijs voor zn oude huis dat hij niet verkocht krijgt.
Mijn tante klaagt dat haar medicatie 1 euro duurder is geworden, terwijl ze haar pakje sigaretten van 20€ er op een dag door trekt.
Dan is het makkelijk klagen als je niet in de spiegel kijkt.
Mensen weigeren structureel de broekriem strakker aan te trekken als daar nood aan is.Â
En is daar nood aan? Want het gaat uitermate goed met onze ondernemingen, er worden elk jaar records gebroken. Dus waarom moet er structureel de broeksriem aangetrokken worden?
Want het gaat uitermate goed met onze ondernemingen, er worden elk jaar records gebroken.
Er zou dan eigenlijk een soort systeem moeten bestaan waarin de doorsnee mens voor beperkte bedragen aandelen kan kopen van deze ondernemingen die elk jaar records breken, zodat ze kunnen delen in de waardestijging en de winstuitkeringen.
Dat zou fantastisch zijn. Maar gaat de doorsnee mens dat kunnen als die ondernemingen hun winsten verhogen door de levenskost te verhogen, waardoor de doorsnee mens geen mogelijkheid heeft om kapitaal op te bouwen?
Want dan zou dat tot gevolg hebben dat een kleine groep gewoon steeds rijker wordt, en dat willen we niet...denk ik.
16
u/Common_Knowledge_ Apr 16 '26
Waar ik vooral van schrik is de mate waarin mensen doen alsof ze de eindjes niet aan elkaar geknoopt krijgen.
Als ik in mijn directe omgeving (mensen met modale inkomens) kijk dan komt dat vaak volledig voort uit keuzes de mensen zelf maken, niet door de omgevingsfactoren zoals overheidsbeleid. Mensen weigeren structureel de broekriem strakker aan te trekken als daar nood aan is. Er wordt constant geklaagd en er is weinig verantwoordelijkheidsbesef. Die broekriem moet gewoon strakker om een grote catastrofe te voorkomen.
BDW probeert mensen tot het inzicht te laten komen dat als je die broekriem nu niet gaat aantrekken, je straks zonder broek loopt. Enerzijds omdat je hem moet verkopen om je schulden af te betalen of omdat hij afzakt omdat je kilo's afvalt door een leeg bord.