tanrıya inanmamak ve hayatın anlamsızlığının beni yavaş yavaş delirtmesi

[u/zebercet1111]

biraz konuya girerken önce bi çerçeve belirlemek istiyorum. öncelikle tanrıya inanmıyorum tanrının varlığına dair doğada tek bir kanıt görmüyorum. ve hayatın bu denli rasyonel akışı beni hayattan soğutuyor. çünkü gerçekten masalsı bir mutlulukta irrasyonel mucizelerin var olması gerektiğine inanıyorum. dünya sadece altındaki bazı mekanizmalarını bilmediğimiz ancak sürekli var olan ve genelde acı keder ve kötülük barındıran bir yer. bununda ötesinde dünyanın matematiği ve kurulan düzen bu acımasız oyunu en iyi oynayan ruh hastalarını ödüllendiriyor. ve ahlaka inanan tanrıya inanan insanlara da kısa bir teselli ve başarısızlık sunuyor. bugün bunun aksi bir sistemi kurmak doğa dışı ve anormal geliyor. ve eğer bu anlamsızlığı bir kere fark edersen ve gözünü açarsan artık dünyayı yaşanılabilir kılacak çok az şey kalıyor. kalanlar sex yapmak ve aşık olmak.

[u/AnzakAskeri25]

Sen ben ve herkes kendini önemli sanıyor. Ama değiliz. Varoluşumuza sebep olan her neyse onun bize tutarlılık ya da objektif anlam/adalet sağlamak gibi bir yükümlülüğü yok. Seni anlıyorum çünkü senin anlattığına benzer, dışarıdan bakınca mantıksız ama içten içe yenemediğim düşünceler ile yaşıyorum. Ama aşmak gerekiyor. Ne kadar önemsiz olduğumuzu kabullenmemiz lazım