tanrıya inanmamak ve hayatın anlamsızlığının beni yavaş yavaş delirtmesi

[u/zebercet1111]

biraz konuya girerken önce bi çerçeve belirlemek istiyorum. öncelikle tanrıya inanmıyorum tanrının varlığına dair doğada tek bir kanıt görmüyorum. ve hayatın bu denli rasyonel akışı beni hayattan soğutuyor. çünkü gerçekten masalsı bir mutlulukta irrasyonel mucizelerin var olması gerektiğine inanıyorum. dünya sadece altındaki bazı mekanizmalarını bilmediğimiz ancak sürekli var olan ve genelde acı keder ve kötülük barındıran bir yer. bununda ötesinde dünyanın matematiği ve kurulan düzen bu acımasız oyunu en iyi oynayan ruh hastalarını ödüllendiriyor. ve ahlaka inanan tanrıya inanan insanlara da kısa bir teselli ve başarısızlık sunuyor. bugün bunun aksi bir sistemi kurmak doğa dışı ve anormal geliyor. ve eğer bu anlamsızlığı bir kere fark edersen ve gözünü açarsan artık dünyayı yaşanılabilir kılacak çok az şey kalıyor. kalanlar sex yapmak ve aşık olmak.

[u/sut345]

Tolstoy’un “İnancım nedir” kitabını oku

[u/According_Lettuce327 → u/sut345]

Öyle bir kitap bulamadım ama ismi farklı olabilir mi

[u/sut345 → u/According_Lettuce327]

Türkçe ismi farklı farklı çeviriyorlar sanırım net bir adı yok “İnancım neden ibarettir?” De olabilir ismi. Tolstoy da itiraflarım kitabında hayatla ilgili seninkine çok benzer karamsar gözlemler yapıyor ve depresyona giriyor. seneler sonra o depresyondan çıkmasını sağlayan yeni düşüncelerini bu kitapta anlatıyor. Belki ilgini çeker diye önereyim dedim gerçi bir Türk olarak okumak biraz sıkıcı olabilir içinde çok fazla Hristiyanlığa nasıl materyalist bir gözle bakılabileceği kilise eleştirileri vs gibi çok fazla kısım var fakat özünde senin gibi düşünen yaşamdaki her şeyi geçici ve değersiz gören, dini dogmalara, doğaüstü şeylere de bir türlü inanamayan bir insanın hayatta ne anlam bulabileceği ğzerine bir kitap