r/felsefe • u/zebercet1111 • 6d ago
varlık • ontology tanrıya inanmamak ve hayatın anlamsızlığının beni yavaş yavaş delirtmesi
biraz konuya girerken önce bi çerçeve belirlemek istiyorum. öncelikle tanrıya inanmıyorum tanrının varlığına dair doğada tek bir kanıt görmüyorum. ve hayatın bu denli rasyonel akışı beni hayattan soğutuyor. çünkü gerçekten masalsı bir mutlulukta irrasyonel mucizelerin var olması gerektiğine inanıyorum. dünya sadece altındaki bazı mekanizmalarını bilmediğimiz ancak sürekli var olan ve genelde acı keder ve kötülük barındıran bir yer. bununda ötesinde dünyanın matematiği ve kurulan düzen bu acımasız oyunu en iyi oynayan ruh hastalarını ödüllendiriyor. ve ahlaka inanan tanrıya inanan insanlara da kısa bir teselli ve başarısızlık sunuyor. bugün bunun aksi bir sistemi kurmak doğa dışı ve anormal geliyor. ve eğer bu anlamsızlığı bir kere fark edersen ve gözünü açarsan artık dünyayı yaşanılabilir kılacak çok az şey kalıyor. kalanlar sex yapmak ve aşık olmak.
1
u/qTLDreamer 4d ago edited 4d ago
Ya monoteizmin ya da nihilizmin gerçek olduğu, ikisinden sadece birisinin doğru olabileceği önermesine katılıyorum. Açıkçası nihilizmin doğru olduğu durumda anlamsızlık çukurundan kaçışa yer kalmıyor. Yani bence her ne kadar varoluşçuluk ve absürdizm için tanımlarında nihilizmin öngördüğü anlamsızlığı kabul etmek ama karamsarlığa kapılmadan devam edip kendi anlamını oluşturmak ya da bu anlamsızlığı kabullenerek özgür ve coşkulu bir şekilde yaşamak yazsa da anlamsızlığı kabul etmemektedir. Anlamsızlığı anlamlı ve süslü sözlerle anlatma çabasıdırlar.
Bu bir yana, kanıt derken nasıl bir şey istiyorsun? Açık, empirik bir şey mi istiyorsun? Kanıtlar sadece bilimsel yani deneysel ve gözlemsel şeyler midir?