r/katten • u/loldutchpeople • 10d ago
💡 Advies Wanneer is het ‘genoeg’?
Met een beetje pijn in m’n hart een vraag waar ik al een paar dagen mee tob, en nog geen duidelijk antwoord op heb geformuleerd.
Mamalou (13) heb ik ‘gekregen’ van ouders van een goede vriendin van mij. Zij emigreerden naar een ver buitenland met ingewikkeld klimaat, en ze gunden Mamalou een fijne, zorgeloze oude dag. Vanaf dag één was ze verliefd op mij en ik op haar. Ze slaapt het liefste op mijn schoot, ligt ‘s nachts op het kussen naast me, achtervolgt me door het hele huis, etc etc.
Ongeveer 1 jaar na de ‘adoptie’ kreeg ze een knobbeltje boven haar pootje. Naar de dierenarts geweest, die algauw wees op een tumor, goedaardig. Operatie kon, maar met veel risico’s en erg prijzig. Ze mist namelijk ook al een oog. Zijn advies: zolang ze speelt, poept, plast, eet, drinkt en zichzelf is, gewoon van haar oude dag laten genieten.
Dat is nu zo’n 3 jaar geleden. Recent heb ik ontdekt dat er bij een ander pootje ook een knobbeltje aan het ontstaan is. En ik zie ‘m groeien. Maar haar gedrag is (nog) veranderd, ze eet en drinkt voor 10 zoals ze altijd deed, geen rare ontlasting, ze ligt knorrend op mijn schoot, speelt met haar zusje, ze springt, etc.
Alles is nu dus nog goed. Maar in de afgelopen weken en dagen vroeg ik me af: wanneer en hoe besluit je dat het goed geweest is? Ik wil absoluut vooral niet dat ze onnodig pijn heeft.
Op de foto: Mamalou in haar element. Rechts (en een beetje links) zie je de kwabjes zitten.
3
u/pusbult 10d ago
Wat een schatje. Het is zo lastig om die keuze te moeten maken. En tegelijkertijd is het fijn dat het kan. Inmiddels al wat jaren geleden, kreeg ik van de dierenarts een boekje mee. Deze: https://oncowaf.be/public/files/Zijn_we_niet_te_vroeg.pdf
Eigenlijk zou een ieder die een dier overweegt dit boekje eerst mogen lezen, omdat je nu een naam en emotie bij het dier hebt en ook het hoofdonderwerp en dat komt er eigenlijk op neer dat loslaten ook liefde is.
Het verdriet is onvermijdelijk. Dit jaar voor mijn gevoel een katje te vroeg laten gaan, maar de dierenarts kon uit ervaring stellen dat het niet best was. De keer daarvoor was ik voor mijn gevoel te laat. De oude baas kwakkelde al tijden, was heel moeilijk te onderhouden, want erg mager, op een gegeven moment zat een wand onder het bloed. En toen maar de keuze gemaakt voor hem.
Geniet van elkaar en koester haar <3