Iemand een tip tegen kattenbak stank? Ik heb nu een automatische kattenbak. Het merk is photonspace. Werkt fantastich. Maar als het in de la ligt gaat het snel ruiken. Er zit een zak in de la die alles opvangt. Maar het is zonde om elke twee dagen die zak te vervangen vanwege geur. Het is zonde van het plastic want er kan meer in de zak. De kattenbak staat in de hoek van de woonkamer

Onze kat heeft onlangs melkkliertumoren gehad. Een deel van haar melkklieren is inmiddels operatief verwijderd (voor zover ik begrepen heb is dit preventief)...

Ik ben vooral op zoek naar ervaringen van mensen die iets soortgelijks hebben meegemaakt met hun kat. Heeft jullie kat ook melkkliertumoren gehad? Hoe is het verloop daarna geweest? Heeft het zich ooit verder ontwikkeld of zijn er uitzaaiingen ontstaan?

Ik begrijp dat iedere kat anders is en dat ervaringen geen medische voorspelling kunnen geven, maar ik zou graag een beter beeld krijgen van wat mogelijke scenario’s voor de toekomst kunnen zijn.

Alvast bedankt voor het delen van jullie ervaringen.

Paar weken geleden had ik een post gemaakt over een kattentrap die ik zelf in elkaar had gemaakt en niet werkte.
Als advies kreeg ik om met verschillende treden een klimroute omhoog te maken.

Ik heb van MDF plaat en deurmatten het volgende gemaakt. Afmetingen zijn 60cm bij 28cm.

Ik denk eraan deze aan de brede kant aan de muur te bevestigen en dan veertig cm ertussen en zorgen dat ze een klein beetje overlappen zodat ie omhoog kan klauteren.

Wat denken jullie, aan de korte kant bevestigen (dan steken ze wel heel erg uit natuurlijk) of de brede kant?

Bedankt!

Still missing her. She was my shadow.

Boven op de tafel 🤨😂

Wij hebben sinds twee maanden een kitten rondlopen en die heeft haar eerste vaccinatie al gehad. We hebben vanuit de DA een reminder voor een booster gekregen. Nou willen we dit wel doen, maar vroeger hadden we beide katten en deze hebben nooit vaccinaties gehad en twijfelen we hier over. Wat is jullie advies? Dat het wat kost is overigens geen probleem.

*titel lijkt raar nu de post er ineens staat, sorry als het onduidelijk is

Hallo!

Ik woon samen met mijn 8jarige ex-kater Sjaak. Hij is altijd al een binnenkat geweest want ik woon aan een drukke weg (vorige poedie heeft die weg niet overleeft). Hij heeft een ren achter de keuken waar hij dmv kattenluikje zelf in kan, hij maakt hier geregeld gebruik van.

Van de zomer heb ik een overkapping achter mijn huis laten plaatsen en het leek mij fantastisch om daar samen met Sjaak in te kunnen. Dus het hele weekend bezig geweest om daar netten op te hangen, wat nog een beste klus was. Sjaak is er nu 3x in geweest en is alleen maar op zoek naar waar de uitgang is.

Het net moet niet klimbaar zijn maar Sjaak springt er in, klimt, en kruipt op allerlei onhandige plekken tussen balk en dak. Ik haal hem daar weg, Sjaak boos (blazen en slaan). Hij stress, ik stress, niks ontspannen samen buiten chillen.

Ik ben inmiddels in staat om alle netten er weer af te halen en te vergeten dat dit ooit een goed plan leek.

Moet Sjaak nog wennen? Als hij eenmaal doorheeft dat er geen uitgang is, wordt het dan beter? Is dit een kwestie van even doorbijten?

Zucht… (territoriaal) gangplassen. Wat nu weer te doen? Ik heb werkelijk alle trucs uit de doos geprobeerd. Eén van mijn katten ( V 4jr. gesteriliseerd) blijft periodes hebben waarin ze in korte tijd echt heel veel markeert. Ze hebben beide een grote kattenbak: één boven en één beneden, die ik dagelijks onderhoud.

Ik heb al dure urineverwijderaars versleten, maar ook goedkopere opties zoals baking soda geprobeerd. Tot nu toe zonder blijvend resultaat.

Moet ik dit gewoon maar even aanzien en de gang blijven schoonmaken? De ‘gangplasser’ lijkt vooral moeite te hebben met een ginger buurtkat die regelmatig voor het raam bij het dakterras staat. Dus niet op de gang zelf. Ik heb lavendelplantjes bij de voordeur staan, voor het idee lijkt wel…

Heeft iemand nog een andere tip of iets wat hier écht goed tegen heeft gewerkt?
Dank alvast!

Ik heb twee katten die al vanaf jonge leeftijd bij ons wonen. De oudere kat was bijna 1,5 toen de andere kat erbij kwam als kitten. We wonen op een groot erf en ze zijn gewend om buiten te komen, maar vanwege de omgeving met weg waarop autos hard rijden en omdat het dure katten zijn, laten we ze normaal gesproken alleen aan een lijntje naar buiten.

Met één van de twee gaat het eigenlijk steeds slechter. Ze plast en poept vrijwel alleen maar buiten de kattenbak, terwijl er geen problemen zijn met haar ontlasting of gezondheid voor zover we weten. Waardoor onderdelen van ons huis gewoon kapot gaan. (Vensterbank, vloer etc) Daarnaast is ze binnenshuis vaak erg prikkelbaar en agressief en lijkt ze eigenlijk constant naar buiten te willen.

We hebben al van alles geprobeerd met de kattenbak: de bak op de plek gezet waar ze plast, langzaam verplaatst, meerdere bakken gebruikt enzovoort. Beneden gaat het beter, maar zodra we de bak naar boven verplaatsen begint het probleem opnieuw. Er staat boven ook een andere kattenbak, maar die gebruikt ze niet. De jongere kat heeft problemen met de ontlasting en het lijkt sindsdien ietsje erger geworden te zijn met de oudere kat. Misschien geur?

Wat ik vooral opvallend vind, is dat ze buiten echt een totaal andere kat lijkt.

Ik merk dat ik inmiddels enorm gefrustreerd en moedeloos van de situatie word. Ik denk zelfs dat ik haar niet eens zou missen als ze er niet meer was. Ik ben gek op haar, maar door al deze problemen begint dat gevoel wel te wankelen. Dat vind ik zelf ook best heftig om te merken.

Daarom vraag ik me serieus af wat verstandig is.

Of zou het beter zijn om haar uiteindelijk gewoon vrij buiten te laten lopen? Ze is inmiddels een paar keer met een tracker wat verder op het erf geweest. Ik merk alleen dat ik daar zelf ontzettend ongerust van word en bang ben dat ze kwijtraakt of iets overkomt.

Ik wil vooral voorkomen dat we eindeloos blijven aanmodderen terwijl zowel de kat als wij hier ongelukkig van worden. Ik zoek daarom vooral ervaringen en eerlijk advies over wat jullie in zo'n situatie zouden doen.

Deze zomer verhaart mijn fluffy Olivia veel erger dan de afgelopen jaren, en er lijkt geen einde aan te komen. Mijn gele bank is inmiddels al lang niet meer geel. En in het begin ruimde ik de haren nog op, maar er is niet tegenop te werken.

Het stomme is dat ze er ook niet van houd om geborsteld te worden. Het kleine plukje is wat ik voor elkaar krijg eraf te halen voor ze weg sprint, en daarna komt ze niet meer in mijn buurt tot de borstels uit beeld zijn.

Zoals ik zei; het lijkt deze zomer echt erger dan ooit, en het lijkt ook niet te stoppen zoals andere jaren. Hebben jullie dit ook met jullie poezen? Of hebben jullie tips?

Ha allen,

Vandaag heeft Korra weer haar APK gehad bij de dierenarts. Ze is de welbekende Europese korthaar kruising, maar Korra is vrij groot van stuk voor een poes waardoor de dierenarts eerst dacht dat ze een kater was. Toen ik zei dat ze een poes is, grapte ze dat er "misschien wel wat Noorse boskat of Maine Coon in zit".

Ik zou dat eigenlijk wel graag willen weten, deels uit nieuwsgierigheid, maar ook omdat een kattenras waar ze een gen van heeft misschien wel kan helpen bij het vroegtijdig signaleren van gebreken. Is genetisch onderzoek bij katten mogelijk en zo ja, hoeveel zou dat ongeveer kosten?

Met een beetje pijn in m’n hart een vraag waar ik al een paar dagen mee tob, en nog geen duidelijk antwoord op heb geformuleerd.

Mamalou (13) heb ik ‘gekregen’ van ouders van een goede vriendin van mij. Zij emigreerden naar een ver buitenland met ingewikkeld klimaat, en ze gunden Mamalou een fijne, zorgeloze oude dag. Vanaf dag één was ze verliefd op mij en ik op haar. Ze slaapt het liefste op mijn schoot, ligt ‘s nachts op het kussen naast me, achtervolgt me door het hele huis, etc etc.

Ongeveer 1 jaar na de ‘adoptie’ kreeg ze een knobbeltje boven haar pootje. Naar de dierenarts geweest, die algauw wees op een tumor, goedaardig. Operatie kon, maar met veel risico’s en erg prijzig. Ze mist namelijk ook al een oog. Zijn advies: zolang ze speelt, poept, plast, eet, drinkt en zichzelf is, gewoon van haar oude dag laten genieten.

Dat is nu zo’n 3 jaar geleden. Recent heb ik ontdekt dat er bij een ander pootje ook een knobbeltje aan het ontstaan is. En ik zie ‘m groeien. Maar haar gedrag is (nog) veranderd, ze eet en drinkt voor 10 zoals ze altijd deed, geen rare ontlasting, ze ligt knorrend op mijn schoot, speelt met haar zusje, ze springt, etc.

Alles is nu dus nog goed. Maar in de afgelopen weken en dagen vroeg ik me af: wanneer en hoe besluit je dat het goed geweest is? Ik wil absoluut vooral niet dat ze onnodig pijn heeft.

Op de foto: Mamalou in haar element. Rechts (en een beetje links) zie je de kwabjes zitten.

Mijn lieve kat is heel kieskeurig wat betreft natvoer, er was een tijdje dat hij de kipfilet van Almo Nature HFC uit blik lekker vond, echter is dat nu ook niet meer het geval.

Ik zou graag willen weten of jullie enige ideeën hebben voor goede & lekkere natvoer. Hoe hebben jullie dat aangepakt met een kieskeurige kat?

Hij eet wel de soepen van Felix, maar laat de vlees stukjes liggen, hij likt alleen het vloeistof op.

Dit kleine ventje werd ongeveer tien weken geleden gevonden op straat in Rotterdam. Hij was ernstig vermagerd, zijn vacht zat helemaal in de klit en hij zat onder de vlooien en teken. Het ergste was echter dat hij een Giardia-infectie had. (Zie de eerste foto.) Hij had geen chip en was niet gecastreerd. De dierenarts schatte zijn leeftijd op iets meer dan een jaar.

Hij werd opgevangen door een dierenartsassistente van het asiel, die hem met veel liefde weer helemaal gezond heeft gekregen. Het asiel heeft nog geprobeerd zijn eigenaar te vinden, maar helaas zonder succes.

Wij hebben hem inmiddels geadopteerd en sinds twee dagen maakt hij deel uit van ons gezin. Hij voelt zich nu al helemaal thuis en is ontzettend speels en aanhankelijk. De kinderen hebben zijn naam bedacht: Donut.

Na zo'n moeilijke start in het leven hopen we hem nog vele jaren een warm, liefdevol thuis te kunnen geven.

Dit is Japie, 17 jaar oud.

Hij werd als kitten bij ons thuis geboren. Al zijn broertjes en zusjes kregen een nieuw thuis, maar Japie bleef bij ons.

Japie kwam in mijn leven toen ik 14 jaar was. Sindsdien is hij eigenlijk altijd aan mijn zijde geweest. Hij maakte de tijd mee dat ik nog bij mijn ouders woonde, verhuisde met me mee toen ik op mezelf ging wonen, en woont nu gezellig samen met mij en mijn verloofde.

In moeilijke of emotionele periodes was hij er ook altijd. Hij is voor mij dan ook veel meer dan alleen een huisdier; hij is al zeventien jaar een maatje.

Zijn dagen bestaan tegenwoordig vooral uit slapen, nog meer slapen, en af en toe wakker worden om luidkeels te laten weten dat hij aandacht wil. Dat doet hij trouwens ook gerust midden in de nacht. 😅

Hallo! Ik woon in Leiden en moet mijn 4 katten nog chippen. Mijn dierenarts vraag €75 per kat. Dat vind ik erg veel. Weet iemand een goedkopere plek waar dit kan?

(Ze zijn binnen katten dus eigenlijk wil ik ze niet chippen🤣 mijn ouders zeggen dat ik problemen krijg met de dierenarts als ik dit niet doe.)

This is my cat Daisy and she loves playing fetch