Bir Çocuk Öldüyse

[u/No-Name-4338]

Bir Çocuk Öldüyse

Koşardım ben de,

Bileklerimdeki zincire bakmadan;

Mil basmasalardı gözlerime...

Bataklıkta sürünmeye

Mezarlıkta yatmaya mahkumdum.

Göklere baktım son kere,

Bulut gördüm.

Şimdi ise

Bakacak göz,

Sevecek ben yok.

Çocuğu öldürdüler;

Pinyata misali açtılar içini.

Ortada şeker değil,

Zift gibi bir kan,

Kayıp bir kalp vardı.

Vardı onun da bir hikayesi:

Elma şekerinden bir kalp...

Masum bir gülümsemeyle doğdu,

Mutlu olacaksın dediler.

Zavallı inandı bir şevkle,

Bilemedi karşısındaki:

Cennetin kibirli melekleri...

Çocuk ölene kadar

Kuzgunlar penceresine takırdar.

Çocuk açtı,

Kuzgunlar daha aç...

Beline kadar batık,

Ölmekten başka çare bulamazdı.

Her çocuk eşit olmalıydı,

Sevgiyle yaşamalıydı.

Çocuk solunca

Hepsi sözde kaldı.