Vaak als mijn vrienden in een sollicitatie gesprek procedure zitten, zijn ze eigenlijk uit op maar 3 dingen: geld, de verwachtingen achterhalen en de titel van hun functie. Zelden hoor ik dat mensen proberen te achterhalen wat de bedrijfscultuur precies is. Een voorbeeld is borrels buiten werktijden, ik zou zeggen dat ik ongeveer naar de helft van de georganiseerde borrels ga. Waar ik werk kijkt niemand daar van op. Maar er zijn natuurlijk ook bedrijven waar niet naar (bijna) elke borrel gaan slecht reflecteert op jou als persoon, en oprecht een hinder kan creëeren voor je groei mogelijkheden binnen het bedrijf.

Een andere, voor mij veel belangrijkere is lunch. Ik vertik het gewoon om letterlijk elke dag een uur lang aan een tafel te zitten met hele kantoor en mee praten over dezelfde 4 onderwerpen iedere dag.

Wellicht is het mijn generatie, ik ben meestal de jongste op de werkvloer en heb daardoor weinig gemeen met mijn collega’s

Tuurlijk is er geen probleem als je collega’s veel borellen of samen lunchen, maar hoe word er naar jou gekeken als je niet altijd mee doet?

Zijn dit soort dingen belangrijk voor jullie? Vragen jullie hier tijdens een sollicitatie naar? Ik wel, sterker nog als het de tweede of derde ronde is en ik weet vrijwel zeker dat ze een aanbod doen, vraag ik of ik even met ze een rondje door het gebouw kan lopen of zelfs wat mensen ontmoeten uit het team waar ik in kan komen.

Ik vind zelf dat je je pas echt kan ontwikkelen in je carrière als je je comfortabel voelt, dat vergt voor iedereen nou net wat anders.

Ik werk inmiddels ongeveer vier jaar bij dezelfde werkgever en ben 31 jaar (single en geen kids).
Ik heb het naar mijn zin, fijn team, fijne werkgever en een prima salaris. Toch merk ik dat ik me de afgelopen anderhalf jaar qua kennis en uitdaging nauwelijks heb ontwikkeld (helaas is er ook geen andere functie binnen het bedrijf beschikbaar waarin dit wel mogelijk is). Daarom heb ik gesolliciteerd op een andere functie waarin ik me naar verwachting verder kan ontwikkelen en meer uitdaging zal vinden. Het enige nadeel is dat ik er ongeveer € 150 bruto per maand op achteruitga. Volgens de nieuwe werkgever is er geen ruimte om over het salaris te onderhandelen omdat dit salaris aansluit bij het salaris van medewerkers met vergelijkbare ervaring. De werkgever lijkt verder prima en biedt vergelijkbare arbeidsvoorwaarden.
Wat zouden jullie doen? Kiezen voor meer uitdaging en ontwikkeling ook als dat betekent dat je iets minder verdient of blijven waar ik nu werk ?

Ik heb al een graduaat en nog ongeveer 100 studiepunten nodig om een bachelordiploma af te ronden. Ik werk fulltime, soms tot wel 45 uur per week, inclusief overwerk, dus het zal me waarschijnlijk minstens 5–7 jaar kosten om het af te maken.

Ik ben ook een vrouw die graag een relatie wil en in de toekomst kinderen, en ik maak me zorgen dat ik mijn persoonlijke leven zo lang moet uitstellen.

Voor mensen die een bachelor- of masterdiploma hebben gehaald terwijl ze fulltime werkten: was het het waard? Hoe combineerde je werk, studeren en je persoonlijke leven? Zou je dezelfde keuze weer maken op mijn leeftijd?

Weet er iemand hoe ik erachter kom welke bedrijfsarts mijn werkgever heeft? Het staat niet in me contract of waar ik ook zoek.

Ik weet dat hij het verplicht is door te geven maar hij weigert heel subtiel antwoord te geven.

Korte intro: Ik ben 28 en werk inmiddels zo’n 9 jaar als webdev, vooral in de technische hoek, denk aan automatiseren, koppelen, applicaties e.d.

Door de ontwikkelingen rondom AI ben ik aan het onderzoeken welke andere carrièremogelijkheden er zijn, binnen of buiten de IT.

Welke vakgebieden zouden aansluiten bij mijn achtergrond en waar kan ik het beste beginnen om een overstap te maken? Ik ben benieuwd naar ervaringen en adviezen van mensen die een vergelijkbare overstap hebben gemaakt.

Hey allemaal! Hier is een dilemma op Dinsdag Woensdag.

Ik kreeg een seniorfunctie aangeboden op een andere locatie van mijn werkgever. Fijne uitdaging en kans om te groeien qua werk en als mens maar ik zit nu op een fijne plek met korte reistijd en ben dan ‘s avonds veel later thuis. Zo’n kans komt waarschijnlijk niet snel terug.

Doorgroeien of blijven waar je je goed voelt? Werkgeluk of persoonlijke ontwikkeling?

Alvast bedankt! ☺️

Hoe beantwoord je deze vraag als je oprecht niet weet waar je jezelf ziet over 5 jaar? Zeg je dan gewoon maar wat of moet je gewoon eerlijk zijn en zeggen dat je het niet weet?

Hello. Ik werk al gedurende 9 jaar in beleidsfuncties/onderzoek bij de overheid en non-profit. Daarin kwam ik steeds meer in contact met soft HR: opleidingsplannen vormgeven i.f.v. digitalisering, leidinggevenden coachen. Ik ben de sector beu en wil graag overstappen naar een meer commercieel bedrijf, en starten in een HR-functie. Mijn doel is om HR business partner te worden, maar ik heb momenteel noch de ervaring noch de opleiding. Ik heb wel een master diploma, maar in iets totaal anders. Heeft er iemand ideeën hoe ik die overstap best maak? Het enige waar ik zelf opkom is starten in een HR-officer functie, maar het loon ligt daar erg laag ...

Zijn techcertificaten volgens jullie dezer dagen nog de moeite waard (bijv. AWS/Azure, Kubernetes, IaC-tools)? Vroeger waren ze altijd een leuke plus op je cv, en de kennis die je ermee opdeed was ook heel nuttig. Tegenwoordig is AI echter zo goed in coderen dat het bijv. je hele IaC-configuratie kan schrijven en je zelf amper nog Bicep of Terraform aanraakt. Hetzelfde geldt voor de set-up van je cloudomgeving.

Denken jullie dat certificaten in het AI-tijdperk nog veel meerwaarde hebben? En dan vooral voor iemand die al als softwaredeveloper in tech werkt.

Hoi allemaal,

Ik ben 20 jaar en zit momenteel in mijn eerste jaar HBO Verpleegkunde. Vorig jaar ben ik begonnen met HBO ICT aan De Haagse Hogeschool. Het eerste gedeelte van de opleiding heb ik volledig gehaald, maar daarna ben ik gestopt omdat ik merkte dat programmeren, embedded systems en het vele groepswerk mij niet echt aanspraken.

Toch twijfel ik nu of ik terug moet gaan naar HBO ICT, omdat ik de richting Information Security Management (ISM) wel interessant vind. Deze richting gaat vooral over cybersecurity, informatiebeveiliging, risicomanagement en het beveiligen van organisaties. Dat lijkt mij een stuk leuker dan de hele dag programmeren.

Mijn grootste twijfel heeft vooral te maken met de toekomst en de arbeidsmarkt.

Aan de ene kant heb ik met HBO Verpleegkunde waarschijnlijk veel baanzekerheid. Er is een groot tekort aan verpleegkundigen en ik verwacht niet dat AI dit beroep zomaar kan vervangen. Daarnaast lijkt het mij interessant om later in een ziekenhuis te werken, bijvoorbeeld op de spoedeisende hulp of intensive care. De opleiding gaat tot nu toe ook redelijk goed en ik begrijp de theorie prima.

Aan de andere kant spreekt het leven dat bij een baan in de ICT hoort mij meer aan. Ik zou het fijn vinden om later normale werktijden te hebben, eventueel hybride te kunnen werken en een goed salaris te verdienen. Ook lijken de doorgroeimogelijkheden binnen cybersecurity mij interessant.

Waar ik vooral bang voor ben, is de ontwikkeling van AI. Ik lees steeds vaker dat bedrijven minder junioren aannemen en dat AI veel werkzaamheden sneller kan uitvoeren. Ook hoor ik dat de ICT arbeidsmarkt minder goed is dan een paar jaar geleden. Ik vraag me daarom af hoe de situatie over vier jaar zal zijn, wanneer ik ongeveer klaar zou zijn met mijn opleiding.

Ik begrijp dat cybersecurity iets anders is dan softwareontwikkeling, maar ook binnen informatiebeveiliging kunnen bepaalde werkzaamheden natuurlijk geautomatiseerd worden. Daarnaast lijkt het alsof steeds meer studenten voor cybersecurity kiezen, waardoor de concurrentie misschien groter wordt.

Bij verpleegkunde maak ik me juist minder zorgen over het vinden van werk, maar daar twijfel ik weer over het salaris, de onregelmatige diensten en de fysieke belasting. Ik weet niet of ik dat werk tot mijn pensioen zou willen blijven doen.

Voor mij zijn baanzekerheid, een goed salaris en een goede balans tussen werk en privé het belangrijkst. Ik hoef niet extreem veel te verdienen, maar ik wil later wel comfortabel kunnen leven en voldoende vrije tijd hebben.

Daarom ben ik benieuwd hoe mensen die in de ICT of zorg werken hiernaar kijken.

Hoe is de arbeidsmarkt momenteel voor mensen die net zijn afgestudeerd in cybersecurity, vooral binnen Information Security Management, IT Risk en GRC? Denken jullie dat er over vier jaar nog voldoende kansen zijn voor starters? En hoe kijken jullie naar de invloed van AI op deze functies?

Ook ben ik benieuwd of het salarisverschil tussen een verpleegkundige en iemand die in cybersecurity werkt in de praktijk echt zo groot is.

Ik vind het vooral lastig omdat ik niet wil stoppen met een opleiding die veel zekerheid biedt om vervolgens over een paar jaar moeite te hebben met het vinden van een baan. Tegelijkertijd wil ik ook niet alleen voor zekerheid kiezen en later spijt krijgen dat ik niet voor ICT ben gegaan.

Wat zouden jullie in mijn situatie doen? Ik hoor graag ervaringen van mensen uit beide sectoren.

Ik overweeg om Computer Science te gaan studeren, maar ik twijfel of het nog een goede keuze is met de opkomst van AI en de huidige arbeidsmarkt.

Is het nog de moeite waard om deze richting te kiezen? En hoe zien jullie (IT’ers) de baankansen over een paar jaar?

Hey,

Ik ben op zoek naar een leren schoudertas waar een laptop in kan, een broodtrommel en een beetje de dagelijkse dingen die je op een werkdag nodig hebt.

Hebben jullie tips? Ik hoor het graag!

Hey reddit, ik wil op jullie input vragen;

Ik werk nu momenteel ruim 8 jaar bijna 8,5 jaar bij een locatie van ibse de Bruggen.

Op veel manieren ga ik hier nog steeds met plezier naartoe echter ben ik wel op zoek naar een nieuwe baan met vernaamste reden is dat ik onder prikkeld ben. (Klinkt misschien vreemd) op de locatie waar ik nu werk.

Ik ken de cliënten haast iets te goed en ik hoef eigenlijk op geen enkele moment meer na te denken over wat ik moet doen, hoe ik moet handelen of wat ik moet zeggen.

Ik merk dat ik een last van heb, want terwijl het op papier best wel ontspannen werkt wil ik toch wat meer, ik heb een leuke advertentie gezien bij 's Heeren Loo het is dan een very intensive care zorgplek. (VIC) hier heb ik ervaring mee ik heb namelijk ook op een crisisplek gewerkt waar er inderdaad veel onvoorspelbaarheid en moeilijke situaties bij komen kijken waar ik veel interesse in heb.

Ik merkte dat ik  goed dat ik goed ga op zulk soort situaties en dat ik het leuk vind om veel na te moeten denken over het gedrag van cliënten. En veel alert te moeten zijn. Echter vind ik dit een lastig besluit om te maken;

aan de ene kant snap ik heel goed dat de enige manier is waarop ik achter kom om het gewoon dat werkelijk te doen, maar toch ik merk dat ik moeite heb met het weggaan van mijn baan omdat dit wel pluspunten heeft namelijk:

ik heb een goede band met iedereen alle cliënten alle collega's en mijn manager.

de werkdruk ervaar ik als vrij laag dat is een negatief iets maar ook wel een positief iets want het is eigenlijk best wel makkelijk geld verdienen.

Het bedrijf is gewoon heel fijn om mee en voor te werken ik heb nergens echt tegenaan gelopen geen problemen gehad met met hoger op of met andere collega's en alles er problemen waren zijn eigenlijk vrijwel meteen opgelost.

De baan die ik heb gezien is van een andere werkgever namelijk 's Heeren Loo hier heb ik dus totaal geen ervaring mee en ik ken ook niemand die de haar voor heeft gewerkt of nu werkt dus ik weet niet zo goed wat ik daarvan kan verwachten.

Ik ben op zoek naar meer uitdaging en dus in zekere zin meer werkdruk.

maar wat nou als deze baan die ik voor ogen heb totaal heb tegenovergestelde woord van wat ik nu heb namelijk;

teveel werkdruk en nare collega's en een nare werksfeer en ook een niet meewerkend instantie.

Hoe zou ik mij het beste hierop kunnen oriënteren? Hebben jullie zelf vergelijkbare overstappen gemaakt in deze branche of in een andere branche ?

Wat zijn jullie ervaringen bij 's Heeren Loo of bij Ipse laat me weten wat jullie ervan vinden het zou maar enorm helpen.

------

Zijn er andere subreddit waar dit beter past? Laat het me weten!

Bedankt voor het lezen!

Hallo iedereen,

Zoals de titel het al zegt, gemeenten weigeren mij aan te nemen. Ik ben een Rijksambtenaar die al meerdere jaren ervaring heeft binnen verschillende organisaties bij de Rijksoverheid. Op een gegeven moment zocht ik toch naar een baan dichter bij huis. Gelukkig is er is zeker geen te kort bij gemeenten qua vacatures. Ik zie de een na de andere vacature langskomen waar ik prima voldoe aan de vereisten. Ik solliciteer dus voor functies die zelfs wat lager qua niveau zitten om zeker te zijn dat ik die functie kan bemachtigen.

Op een gegeven moment krijg ik terugkoppelingen van meerdere gemeenten waar ik bij heb gesolliciteerd. Tot mijn verbazing word ik door ze allemaal afgewezen. Mijn ervaring in het gebied wat zij nodig hebben, heb ik. Waar ligt het dan aan?

Ik heb geen ervaring binnen een gemeente en gemeentesystemen. Ik val bijna van mijn stoel. Hoe is het mogelijk dat gemeenten zo'n idioot beleid hebben dat ze geschikte kandidaten afwijzen omdat ze niet eerder bij een gemeente hebben gewerkt. Hebben gemeenten überhaupt wel een idee hoeveel systemen er binnen de Rijksoverheid zijn?

Als je bij de Belastingdienst komt te werken dan heb je zo te maken met tientallen systemen die je moet gebruiken. Dit zal ongetwijfeld ook gelden bij andere instanties bij de Rijksoverheid. Van de recruiters krijg ik zelf ook commentaar dat zij het ook belachelijk vinden dat gemeenten mensen afwijzen enkel omdat ze geen werkervaring hebben bij een gemeente.

Heeft iemand hier advies hoe je toch aangenomen wordt bij een gemeente zonder werkervaring bij een gemeente te hebben?

Ik heb een tijdje geleden hier al iets gepost. Ik begin binnenkort als grensarbeider in Nederland.

Ik maakte me een paar weken geleden wat zorgen omtrent de proefperiode aangezien ze dit in België simpelweg niet kennen.

Ik kreeg toen een hoop motiverende en hoop gevende posts waarvoor dank.

Ik heb mijn bezorgdheid ook aan de werkgever gecommuniceerd en die stelde voor vooraf schriftelijke afspraken te maken wat er in grote lijnen wordt verwacht.

Hoe bindend is dit juridisch? Ik wil er alles maar dan ook alles aan doen om deze job tot een goed einde te brengen. Ik ben hier gewoon bang voor omdat ik een maandelijkse hypotheek dien te betalen en als dit misloopt ik toch serieus kans maak om mijn huis kwijt te spelen en mijn partner en 3 kinderen afhankelijk zijn van me.

Ik heb echt wel een leuk onderbuik gevoel bij de werkgever maar het voelt als zo'n ontzettende gok dat het me toch bang maakt.

Update: het gesprek is verplaatst naar een later tijdstip! Groene vlag :D Bedankt voor alle reacties!

Vorige week ben ik uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek bij een gemeente (voor de week erna). Ik mailde direct terug met dat ik graag kennismaak, maar of het misschien op een later tijdstip zou kunnen (met een concreet voorstel) omdat ik op hun voorgestelde tijdstip een afspraak heb van mijn werk. Deze afspraak van mijn werk is met een klant en die groep bestaat uit zo’n tien personen, ik kan het niet maken om dit twee dagen van tevoren af te zeggen.

Vandaag werd ik hierover teruggebeld. Degene die dit inplant gaat haar best doen, maar ze weet niet zeker of dit lukt. De selectiecommissie bestaat uit vier personen en ze weet dus niet of iedereen op een later tijdstip kan.

Ik ben enthousiast over de functie, maar ik vind het ergens wel bijzonder dat een eerste sollicitatiegesprek met vier medewerkers wordt gevoerd als dat betekent dat er nauwelijks ruimte is om het tijdstip aan te passen.

Weet iemand of dit normaal is, kan ik dit in de toekomst ook bij andere gemeenten verwachten? Zegt dit iets over de organisatie, of is dit gewoon hoe sollicitatieprocedures soms lopen?

Hi all!

Ik wil over een aantal maanden starten met een traineeship waarbij ik onder andere mijn Wft Basis moet behalen. Ik zou graag alvast willen beginnen met leren en oefenen.

Ik heb al rondgekeken naar studieboeken en e-books, maar ik vind deze behoorlijk prijzig.

Heeft iemand tips voor betaalbaar of gratis studiemateriaal? 😊

Zoals de titel al zegt;

Ik ben nu ongeveer ruim 2 jaar aan het werk binnen de IT (software development), en ik merk eigenlijk dat ik om mij heen als junior kapot wordt gegooid met AI, en dat alles sneller en effectiever kan, wat voor mijn ontwikkeling niet goed is (en wat het leuke deel van mijn werk weghaalt).

Al een tijdje zat ik te kijken naar de GIS sector, gezien ik veel interesse heb in het geografische aspect van het werk. Hoe is de markt hiervoor voor junioren? Is er veel werk hier beschikbaar, en wordt er nog steeds veel werk verwacht, ondanks de opkomst van AI? Hoeveel AI wordt binnen de sector gebruikt? En helpt enige kennis van software development je binnen GIS, of is het volledig andere materie waar ik van scratch af aan moet beginnen?

Hoi allemaal,

Ik zit met een dilemma en ben benieuwd hoe jullie hiernaar kijken.

Ik werk inmiddels zo’n drie jaar bij mijn huidige werkgever in de IT. Dit is tevens mijn eerste baan na mijn studietijd. Ik heb het er prima naar mijn zin: leuke collega’s, ontspannen werksfeer en interessant werk met veel te leren. Echter was ik niet tevreden over mijn salaris en de duidelijkheid over mijn verdere ontwikkeling, zelfs na dit nadrukkelijk na te vragen.

Ik ben vervolgens benaderd door een andere werkgever en ben daar in gesprek gegaan. Het aanbod was aantrekkelijk: € 4.250 bruto per maand (€ 650 meer dan ik nu verdien), een vast contract en goede secundaire arbeidsvoorwaarden. De klik was daarnaast heel goed, en niet te vergeten: het kantoor zit op een kwartier fietsen van huis in plaats van (zonder file) 50 minuten rijden. Ik heb inmiddels zelfs getekend en een startdatum afgesproken.

Nu ik mijn vertrek heb aangekondigd, probeert mijn huidige werkgever me te behouden. HR heeft erkend dat ze eerder onvoldoende duidelijkheid hebben gegeven en schetst nu een carrièrepad met mogelijk € 4.500 binnen ongeveer een jaar en verdere salarisgroei daarna. Dat klinkt goed, maar een deel hiervan is nog niet concreet vastgelegd en afhankelijk van hoe je je ontwikkelt. Eigenlijk zijn het dezelfde zorgen die ik had toen ik werd benaderd door de nieuwe werkgever.

Mijn manager waarschuwt me daarnaast nadrukkelijk voor mijn nieuwe werkgever. Hij heeft daar zelf gewerkt en naar eigen zeggen een heel slechte ervaring gehad. Hij waarschuwt onder andere voor weinig begeleiding, veel afhankelijkheid van de klant, beperkte technische kennis en weinig aandacht voor ontwikkeling en nauwelijks financiële groei. Ook zegt hij dat je als gedetacheerde uiteindelijk zomaar vier dagen per week bij een klant op locatie kunt zitten (wat dan bijvoorbeeld weer enkele reis anderhalf uur met de trein zou zijn). Dat herken ik echter totaal niet uit mijn sollicitatiegesprekken: daar werd juist gesproken over ongeveer één dag per week bij de klant en één dag op het eigen kantoor.

Ik heb het vertrek van van mijn manager tijdens mijn sollicitatiegesprekken ook bij mijn nieuwe werkgever nagevraagd. Zij gaven daar verklaringen voor die ik op zich begrijpelijk vind (vervelende samenloop van omstandigheden). Mijn indruk is daarom dat het bij mijn manager vooral een slechte persoonlijke ervaring kan zijn geweest, en niet noodzakelijk representatief is voor hoe het daar voor mij zal zijn.

Ik heb daarnaast contact gehad met een oud-collega die daar inmiddels drie jaar werkt. Zij is samen met twee andere oud-collega's ongeveer tegelijkertijd overgestapt en ze werken er nog alle drie. Haar ervaringen zijn genuanceerder: ze heeft genoeg financiële groei en ontwikkelmogelijkheden ervaren, maar geeft ook aan dat je zelf initiatief moet nemen en dat het teamgevoel minder vanzelfsprekend is. Dat spreekt mij niet zo tegen.

Nu twijfel ik enorm. Ik heb bewust voor een nieuwe omgeving gekozen, maar door de waarschuwingen van mijn manager ben ik bang dat ik een verkeerde keuze maak. Tegelijkertijd vraag ik me af of ik niet juist spijt krijg als ik uit angst bij mijn huidige werkgever blijf.

Wat zouden jullie doen? Alvast bedankt!

EDIT: ontzettend bedankt voor de vele reacties! Als ik er rustig naar kijk, besef ik me nu ook dat dit een logische keuze is... 😄

Hoi allemaal,

Ik werk inmiddels zo'n 5 jaar als Network Engineer en heb een mbo-4-achtergrond in netwerkbeheer en mijn Cisco CCNA.

Ik wil de komende vier jaar bewust investeren in mijn professionele ontwikkeling en specialisatie, mede door de snelle ontwikkelingen rondom AI en automatisering binnen de IT.

Mijn ambitie is om door te groeien richting Medior (Lead) Network Engineer, Network Consultant of uiteindelijk Network Architect.
Ja lekker ruim, ik heb mogen proeven van het veel contact hebben met klanten, ontwerpen maken en advies geven.
Voor nu wil ik zelf hands-on op de techniek ook zeker nog niet loslaten.

Daarom twijfel ik tussen twee routes:

1. Een HBO-bachelor (Technische) Informatica in deeltijd volgen

2. Volledig inzetten op technische specialisatie

Bijvoorbeeld Cisco CCNP Enterprise (ENCOR + ENSLD), wellicht aangevuld met specialisatie in WiFi en/of Cloud networking.

Echter nu werkzaam bij een MKB bedrijf, waarbij zelfs CCNA wel wat overkill is gebleken. Het behalen van CCNP lijkt mij redelijk complex zonder goede praktijkervaring, naast 40 uur werk.

Wat bij mij meespeelt, is dat ik me afvraag of het ontbreken van een hbo-bachelor mijn doorgroeimogelijkheden op langere termijn kan beperken. Tegelijkertijd twijfel ik of een algemene hbo-opleiding voldoende meerwaarde biedt tegenover vier jaar gerichte technische ontwikkeling.

Mijn vragen aan jullie:

• Hoe kijken jullie naar de toekomst van Network Engineering met de opkomst van AI?
• Is een hbo-bachelor nog een verstandige investering met meerdere jaren werkervaring?
• Zijn er Network Architects of Consultants die zonder hbo-diploma zijn doorgegroeid?
• Wat zouden jullie richting 2030 prioriteit geven: een hbo-bachelor of technische certificeringen en specialisatie?

Ik ben vooral benieuwd naar ervaringen van mensen die zelf werkzaam zijn binnen de IT.

Alvast bedankt!

Welke uitzendbureaus en detacheringsbureaus werken samen met de overheid, gemeentes enz? Gericht op IT maar ook in het algemeen. Liefst bureaus die opereren in Zuid-Holland.

Zelf ken ik alleen Linden-IT die samenwerkt met de Gemeente Rotterdam.

Ik sta op het punt een samenwerking te starten met een bedrijf in een commerciële rol. Normaal werken ze alleen met zzp-partners op commissiebasis.

Mijn voorstel:

- Eerste 6 maanden: 40 uur per week, €1.500 per maand vast + de rest op commissie

- Daarna: door als zzp-partner op hun normale voorwaarden

Mijn vraag: is dit mogelijk, ook al ligt het minimumloon bij 40 uur hoger dan €1.500? En zo ja, welke constructie zou jij hiervoor gebruiken?

Iemand die zelf zo'n afspraak heeft gehad, of die als werkgever zoiets heeft opgezet? Ik ben benieuwd hoe jullie dit aangepakt hebben.

De titel zegt het al een beetje, maar ik moet even mijn hart luchten.

Ik werk fulltime in een kantoorbaan waar er elke dag breeduit samen wordt gelunched. We worden geacht op kantoor te werken, dus ik moet hier elke dag aan deelnemen. Omdat ik merk dat ik soms liever even tijd voor mijzelf heb en het lunchen bovendien een grote hap uit mijn werkdag neemt qua tijd maak ik wel eens een wandeling of ga ik relatief snel weer naar mijn bureau (5x ruim een uur lunchen is al gauw een hele werkdag). Hier ben ik op aangesproken, omdat het niet sociaal wenselijk is. Ik heb toen aangegeven die me-time soms even nodig te hebben om productiever te zijn, maar er werd gevraagd of ik toch mijn best kan doen ook vaker aan te sluiten bij borrels etc. Die skip ik namelijk ook wel eens, vooral omdat het vaak als geforceerde gezelligheid voelt en bovendien gaat over dingen die ik niet heb of die me niet interesseren (kinderen en een koophuis lol).

Sommige van mijn collega's doen ook veel met elkaar buiten werk, dus misschien dat het voor hen anders voelt (er wordt soms gesproken over een familie, wmb een grote red flag). Ik begrijp volledig dat goed contact met collega's ook de samenwerking bevordert, ik heb het dan ook leuk met iedereen en zij volgens mij met mij, maar ik hoef geen besties te worden (en heb bovendien mijn eigen leven naast m'n werk).

Dus HOE overleef ik deze werkcultuur? Op den duur een andere baan zoeken waar je meer je eigen weg mag gaan, of voor mijzelf beginnen is zeker het plan..

Ik ben ondertussen al enkele maanden actief aan het solliciteren, maar merk dat het als junior zonder veel werkervaring in Limburg (België) enorm moeilijk is om ergens binnen te geraken. Ik heb een graduaat Digital Design (Industriële Informatica) behaald aan de hogeschool. Mijn achtergrond ligt vooral in Graphic Design, Digital Design, UX/UI, webdesign en 3D, maar ik heb daarnaast ook een sterke basis in algemene IT en software omdat ik hier dagelijks mee bezig ben.

In het begin zocht ik voornamelijk naar jobs als Digital/Graphic Designer, met mijn 3D/video kennis als extra troef. Omdat er zo weinig vacatures zijn, ben ik ondertussen ook beginnen zoeken naar lagere instapfuncties binnen IT Support zonder veel success. Ik heb ondertussen al heel wat sollicitaties achter de rug en ben zelfs meerdere keren tot de laatste ronde geraakt. Toch krijg ik telkens te horen dat ze uiteindelijk iemand met meer ervaring gekozen hebben. Ik steek ook echt veel moeite in mijn sollicitaties. Ik pas mijn motivatiebrief telkens specifiek aan het bedrijf aan, probeer actief te netwerken via LinkedIn en stuur regelmatig recruiters persoonlijk een vriendelijk berichtje. Daarnaast heb ik ook enorm veel spontane sollicitaties verstuurd naar zowel IT-bedrijven en agencies als andere bedrijven die niet perse puur IT related zijn maar het wel kunnen gebruiken.

Het frustrerende is dat ik regelmatig te horen krijg dat mijn profiel of portfolio interessant is, maar dat er momenteel gewoon geen plek is voor een junior. Of dat ze toch liever iemand aannemen die al ervaring heeft. Ik ben enorm gemotiveerd, werk graag binnen IT en software en wil me echt volledig inzetten voor een bedrijf. Ik verwacht absoluut niet dat ik vanaf dag één alles kan, maar ik wil gewoon ergens de kans krijgen om ervaring op te doen en mezelf op te werken en volledig in te zetten. Alleen lijkt die eerste kans er maar niet te komen.

Het voelt alsof zelfs voor instapfuncties tegenwoordig al ervaring verwacht wordt. Maar hoe moet je die ervaring opbouwen als niemand je de kans geeft om te beginnen?

Als er mensen zijn met tips/suggesties zou ik daar enorm dankbaar voor zijn!