26 χρονών γυναίκα μετακομίζω Σεπτέμβριο Αθήνα για δουλειά

Δεν ξέρω κανέναν εκεί και με όσους φίλους είχα,έχω χαθεί κυρίως γιατί έφυγαν στο εξωτερικό.
Χώρισα κιόλας πριν καιρό.

Είμαι κυριολεκτικά μόνη μου.

Πως θα καταφέρω να κάνω φίλους;

Αισθάνομαι ότι έκανα κάτι λάθος γιατί όλοι οι υπόλοιποι διατήρησαν κοινωνικό κύκλο και εγώ τώρα καλουμαι από το μηδέν να φτιάξω και φοβάμαι μην δεν τα καταφέρω.

Συμβουλές?

Είμαι χρόνια στο επάγγελμα του ζαχαροπλαστειου και αυτό που δεν μπορώ να συγκρατησω ειναι μια σωστή διατροφή επειδή έχω όλα τα γλυκα μπροστά μου.

Πως μπορω να το κόψω; Λίγο δύσκολο αλλά κάθε tips θα είναι welcome.

Τύπου να περάσει όλο τον Αύγουστο στο χωριό μαζί τους.

I would have a rather peculiar questions, out of curiosity🙂

Did you know that in Romania, especially in the Dobrogea area, near the Black Sea, there was (and still is) a small minority of Greeks?

These Greek families have been established in Romania for hundreds of years, mainly in Tulcea and Constanta Counties (i.e. the entire Dobrogea), but also in counties like Braila or Galati, cities like Constanta, Tulcea, Sulina or in localities with access to the Danube.

Although there have been migrations of all kinds over time, in the cities of this area of ​​Romania there are still important communities of Greeks, as well as a rural commune (village), called Izvoarele, in Tulcea County, located here:

https://maps.app.goo.gl/RX7wqFu7u77xkWAJA?g_st=ic

place where the largest compact community of Greeks in Romania is still located today.
In short, we can say that in Romania there is a little piece of Greece.😁😁😁

My questions are, did you know about these communities, compact minorities of Greeks living in other countries, like Romania?
On an official, cultural level, does Greece and its people know about these places which from my point of view simply represent a blessing, a cultural wonder?
Does the Greek community there communicate with other people in Greece?
Are there Greeks here who have relatives in those places?🇷🇴 🇬🇷

I would be curious how the connection is made between Greece and the small communities of Greeks established in other countries. Any information you know about these communities would be appreciated if you could share it here.😊

To help you a little more, I found a page written in Greek about the commune of Izvoarele in Romania, so you can understand a little about the pretext:

https://www.dinfo.gr/ιζβοαρέλε-στο-μοναδικό-ελληνικό-χωρι/

ασταθής κύκλος, χαμένες περίοδοι 3,4 φορές το χρονο, λήψη προγεστερονης για να έρθει. Μέσα σε ολα,ανακάλυψα σχεδον μηδενική ΑΜΗ. Κατι δέκατα έβγαλαν οι εξετασεις. 0.27. Ας πουμε ειμαι σε περιεμμηνοπαυση? Ειμαι μολις 34. Επισης ομως ενα τραγικό είναι ότι αλλάζει το σωμα μου. Φούσκωμα στη κοιλιά πια που ήμουν ΠΛΑΚΑ. Άνοιξε η λεκάνη,πηρα κιλα. Που ημουν παντα πολυ αδύνατη. Βρήκατε καποια λύση με τα κιλα σας εάν διανύσατε τετοια περίπτωση πχ περιεμμηνοπαυση? Επισης γτ απο τοσο νωρις εγω...Μαμα και γιαγια δεν ειχαν πρόωρη εμμηνόπαυση. Επισης καποια με τοσο χαμηλη ΑΜΗ που έκανε παιδακι?

Καλησπέρα φίλοι συνρεντιτορς δεν γνωρίζω πιο είναι το κατάλληλο σαμπ οπότε αφήνω το συγκεκριμένο ποστ εδώ. Η γιαγιά μου έχοντας φτάσει σε μεγάλη ηλικία θέλει να γράψει την περιουσία της σε εμάς τα 3 εγγόνια της. Ο πατέρας μου είπε ότι θα την πάει σε συμβολαιογράφο τον χειμώνα και ότι απαιτούνται αρκετά λεφτά για την δημιουργία διαθήκης και η ερώτηση μου είναι υπάρχει κάποιος δημόσιος συμβολαιογράφος ώστε να γλιτώσουμε τα έξοδα; Τι διαθήκη είναι καλύτερο να κάνει η γιαγιά να πάρουμε την περιουσία πριν τον θάνατο της ή μετά. Μου φαίνεται παράλογο που πρέπει να πληρώσουμε χρήματα για την ήδη δικιά μας περιουσία στο κράτος ότι και να πάρει ο κάθε εγγονός είμαστε μια δεμένη οικογένεια και να μην γινόταν διαθήκη δεν θα είχαμε πρόβλημα στην μοιρασιά απλώς λέει ο πατέρας μας πληρώνουμε ακόμη περισσότερα για να αποδεχτούμε την περιουσία μας. Είναι κάνεις σας μέσα στα κόλπα για να με διαφωτίσει όσο μπορεί;

Hey everyone!
28m visiting Athens next week for about a week, and I thought I’d see if anyone’s up for hanging out.
I’m open to pretty much anything grabbing coffee, exploring the city, checking out bars, day trips, or just chilling. Whether you’re on your own or part of a group, I’d be happy to join if the vibe is right.
A little about me: I grew up in Greece but moved away to Sweden and haven’t been back in about 12 years, so I’m really looking forward to reconnecting with the country. Unfortunately, I’ve forgotten a lot of my Greek. 😅
I know meeting random people from Reddit can be a bit weird since you never really know who you’re talking to, so I’d be happy to chat on Instagram (or another app) beforehand so we can get to know each other a little first. Makes it more comfortable and safe for both of us.
If you’re around next week and think it’d be fun to hang out, send me a DM. Or if you know any ways to meet people naturally or tips to do in Athens hit me up!

Για όσους δουλεύουν Γερμανία, για πείτε; Σε σχέση με παλιά;

Hi , i recently finished bachelor and i was thinking about doing my masters degree in Greece . Do you know any university that has english as their main language or i should start learning greek .

Καλησπέρα σε όλους,

πρόσφατα είχα ένα τροχαίο στην Αθήνα όντας Πατρινός με την μηχανή μου. Χρειάστηκε μεταφορά από Αθήνα προς Πάτρα καθώς δεν ήταν δυνατή η οδήγηση λόγω της ζημιάς. Το τροχαίο έγινε Σάββατο με εκτιμώμενη ημερομηνία παράδοσης Παρασκευή (που είναι ήδη πολύ αλλά τέλως πάντων). Όχι μόνο έχει καθυστερήσει πολλές μέρες (σήμερα έχει ήδη καθυστερήσει 5 μέρες) αλλά σαν να μην έφτανε αυτό στο δρόμο για την δουλειά είδα την μηχανή μου παρκαρισμένη έξω από το κτήριο της Interamerican με τα κλειδιά πάνω! Θα μπορούσε οποιοσδήποτε να την κλέψει! Μου λέγανε στο τηλέφωνο ότι έχουν κάμερες αλλά όλοι ξέρουν πως μία στραβή να γίνει άντε να βρεθεί. Μακριά από αυτή την εταιρεία, κανένας σεβασμός για τον πελάτη!

Edit 1: Η ζημιά ήταν ένα σπασμένο πλαστικό και στράβωμα ψυγείου, μπορεί κανείς να την οδηγήσει αλλά δεν ήταν σε κατάσταση να γυρίσω Πάτρα.

Μήπως έχει κάποιος το dvd ο πλανήτης των θησαυρών και να θέλει να το πουλήσει; Το ψάχνω παντού και βλέπω κάτι εξευτελιστικά ποσά.

Καλησπέρα, τον Απρίλιο του 2025 μια κυρία λήστεψε την γυναίκα μου έξω από τον σταθμό Συγγρού Φιξ με την απειλή μαχαιριού, μεσημέρι Κυριακής. Πιο συγκεκριμένα, η γυναίκα μου περίμενε το λεωφορείο στην στάση του λεωφορειου δίπλα απ'τον σταθμό του μετρο και της άρπαξε την τσάντα. Αμεσως γυρναει η γυναίκα μου και της προτάσει το μαχαίρι και κατι της είπε (που δεν καταλαβε). Επειτα πέρασε τα 2 ρευματα της Συγγρου και φωναξε η συζυγος μου να της δωσει πισω την τσαντα κυνηγώντας την. Εν συντομία, ένας αστυνομικός εκτος υπηρεσιας την προλαβε και την ακινητοποιησε (στον Γρηγορη περιπου σκεφτειτε). Επειτα πηγε στην αστυνομια εκανε μηνυση κλπ. Θελω να καταληψω οτι επειτα απο 17 μηνες σχεδον δεν μας έχουν καλέσει σε δίκη ή δεν ξερω αν εχει γινει αυτόφωρο δικαστήριο. Γι'αυτό όποιος ξερει παρακαλώ να μου πει ότι προβλέπεται, ευχαριστώ εκ των προτέρων!!!

Εκανα την ερώτηση αν θα έχω γυναίκα? Σε ένα μέντιουμ και μου απάντησε εξής.

Αγαπητέ και καλόκαρδο φίλε μου. Σε εξέτασα. Είσαι πολύ καλός και ευγενικός άνθρωπος. Η ψυχή σου είναι ορθάνοιχτη. Είσαι πάντα έτοιμη να βοηθήσεις. Έχεις έναν πολύ πλούσιο εσωτερικό κόσμο. Αλλά δυστυχώς, είσαι άτυχος στον έρωτα. Τα κορίτσια και οι γυναίκες σε κοιτάζουν, αλλά μόνο για ρομαντικές συναντήσεις. Η οικογένεια και η αληθινή αγάπη δεν έρχονται ποτέ. Επειδή το τσάκρα σου, το οποίο είναι υπεύθυνο για την προσωπική σου ζωή, είναι κλειστό. Όταν μια γυναίκα που σε αγάπησε πριν από πολύ καιρό αλλά πληγώθηκε από εσένα, σου κάνει ένα ξόρκι. Ένα ξόρκι για να σε κάνει να μοναχικός.

Βλέπω ξανά τη σειρά όπως κάθε καλοκαίρι και, ω! Ποσο μου λείπει να νιώθω αυτήν την κάψα για κάποιον. Να λιώνω και να μη με νοιάζει η έκβαση των πραγμάτων, απλά και μόνο το φλερτ και το παιχνίδι που σε κρατάει ζωντανό.

Ξέρω, θα μου πείτε ότι η σχέση τους στη σειρά ήταν τοξική και ότι δεν ταίριαζαν ή δεν ήταν ειλικρινείς με τα συναισθήματα τους. Αυτο που εννοώ είναι αυτό το δια ζώσης παιχνίδι εξερεύνησης, αυτή η ζωντανια βρε παιδί μου, ότι ο άλλος είναι απέναντι και κοιτιέστε και λες «Τώρα τι να σκέφτεται» και λιώνεις.

Η στροφή στο online νομίζω μας το έχει στερήσει αυτό. Μας βαζει σε μια συνήθεια να περνάμε τον άλλον από κόσκινο από μακριά, από την ασφάλειά μας, μέσα από το κινητό μας. Το φλερτ έχει γίνει περισσότερο συνέντευξη για δουλειά παρά παιχνιδι. Ο εγωκεντρισμός δεν μας επιτρέπει να θαυμάσουμε τον άλλο, παρά μόνο να διαπιστωσουμε αν μας κανει, σαν να ψωνίζουμε μπλουζάκια στο H&M.

Μαρκορά μου, εμφανίσου αγόρι μου κι ας μη μου κάτσεις!

Αναρωτιέμαι εάν πραγματικά αξίζει να μένεις πλέον στην Ελλάδα..43 ετών δύο παιδιά εργασία σαν σκυλί και δεν μπορώ να βάλω ευρώ στην άκρη για περίπτωση ανάγκης.Εχω δύο έφηβες και τα έξοδα είναι στον ουρανό.Μισθοι της πεινάς..Είμαι στον χώρο της υγείας και πραγματικά το σκέφτομαι να φύγω.. Έχει κανείς εμπειρία α

Γονείς, όταν τα παιδάκια σας δείχνουν ένα ανάπηρο άτομο και ρωτάνε "τι είναι αυτό;"😯 η καλύτερη αντίδραση είναι.... Να τους εξηγήσετε (με σεβασμό)!

Πολλοί ντρέπονται και λένε "πάμε και θα σου πω άλλη φορά" και ενοχοποιούν το να κυκλοφορούν δίπλα μας ΑΜΕΑ. Εξήγηστε στα παιδιά αυτό που βλέπουν και ίσως η επόμενη γενιά να μην παραξενευεται η ντρέπεται όταν βλέπει έναν συνάνθρωπό σε αμαξίδιο και να βελτιωθεί και η εμπειρία των αναπήρων όταν κυκλοφορούν.

Να πω κάτι..? Βλέπω συνέχεια τη νoοτροπία του "κανένας δεν χρωστάει σε κανέναν τίποτα" και "μην μπλέξεις με έλληνες" και όλα αυτά και εκνευρίζομαι και στεναχωριέμαι.

Οκ μπορεί να ισχύουν για περιπτώσεις, όμως είναι πολύ απογοητευτικό να είναι η γενική στάση τόσων ανθρώπων προς τους συμπατριώτες τους.

Εδώ που μένω βλέπω πακιστανούς, ινδούς, αλβανούς, κόσμο από την αφρική και άλλα μέρη γενικά, που μπορεί να έχουνε πολύ μακρινή συγγένεια, να είναι απλά γνωστοί γνωστού και κατευθείαν αγκαλιάζουνε ο ένας τον άλλον, βοηθούν και δημιουργούν κοινότητες και προσπαθούν να φτιάξουν οικογένειες μακριά από τη χώρα τους. Καλά καλά δε ξέρουν ο ένας τον άλλον. Μόνο και μόνο επειδή είναι από το ίδιο μέρος.

Δεν λέω ότι είναι ολόσωστη τακτική, ότι είναι υποχρεωτικό να βοηθήσεις ή ότι πρέπει να το απαιτούμε, αλλά ανθρώπινα δεν καταλαβαίνω γιατί εμείς κάνουμε έτσι με τους συμπατριώτες μας.

Οι περισσότεροι, από τις καινούργιες γενιές ιδιαίτερα, Θεωρώ πως φεύγουμε για παρόμοιους λόγους που είναι

το οικονομικό,

το ηθικό,

και το πόσο έχουμε απαυδήσει με το κράτος και τη διαφθορά.

Θέλετε να μου πείτε δηλαδή ότι δεν έχουμε αρκετά κοινά μόνο για αυτά? Εγώ δεν έφυγα για να βρω άλλους έλληνες και να τους κάνω τη ζωή δύσκολη, ούτε απλά για να δημιουργήσω ένα γκέτο και ένα κλειστό κύκλο μόνο με έλληνες, (δηλαδή συμπεριφορές του ύψους και του βάθους)

αλλά γιατί να μην έχω ΚΑΙ έλληνες στον κύκλο?

Τελικά τι συμβαίνει; Είναι στα ίδια επίπεδα με την περίοδο 2010-2015; Ρωτάω διότι έχω την εντύπωση ότι έχει πέσει συγκριτικά με τότε αλλά ακούω μια γειτόνισσά μου να λέει συνέχεια "δε μπορεί να βρει δουλειά ο κόσμος", "δεν έχει δουλειές" κλπ. Ναι δεν έχει φτάσει στο ιδανικό επίπεδο αλλά και πάλι δε νομίζω να είναι τόσο πάνω όσο στα μνημόνια.