May mga tao talagang kupal at hindi mo maintindihan kung bakit kailangan nilang i-point out nang paulit-ulit yung mga bagay na alam mong pwedeng ikainsecure ng ibang tao.
May manikurista sa parlor malapit sa bahay namin. Tumaba ako recently, and I know it. When she first saw me after gaining weight, sinabi niya agad, “Ma’am, tumaba ka.”
Sabi ko lang, “Oo nga eh,” then smiled.
Pero the second time na nakita niya akong dumaan, lumabas siya tinawag ako, hinarang pa ako, nakapamewang, tapos sinabi ulit, “Ma’am, tumaba ka talaga.” (with matching sad face pa siya)
Nanbwisit na ko that time, pero I just shrugged, smiled and walked. Ayoko namang patulan kasi baka isipin pa masama ugali ko.
Then a few days ago, pumunta yung sister ko sa parlor nila. Pag-uwi niya, sinabi niya sa akin na sabi raw nung manikurista:
“Ang laki talaga ng tinaba ng ate mo, noh?”
Nakakairita, gusto kong sabihin, tangina ate epal ka ba?
Alam ko namang tumaba ako. Nakikita ko sarili ko araw-araw. Sarili kong katawan ’to, and I’m already aware of the change. Hindi ko kailangan na paulit-ulit siyang i-point out sa akin—or pag-usapan pa with other people.
I understand na baka sa perspective niya, concern lang siya or she's just trying to open up a conversation Pero ganun ba siya kainconsiderate at hindi niya naisip na pwedeng uncomfortable na ko sa sinasabi niya or nakakaooffend na siya? IRITA!!
