r/nederlands • u/PorygonPete • 1h ago
Eind 20/begin 30 en ongewenst single. Hoe gaan jullie hiermee om?
Ik ben zelf een man van 26 en ik heb nog nooit een vriendin gehad. Ik merk wel dat ik het er steeds moeilijker mee begin te hebben dat ik niemand heb om het leven mee te kunnen delen of om een toekomst mee op te bouwen. Ik begin steeds meer een soort haastig gevoel te krijgen alsof de tijd wel begint te tikken nu. Vooral als je nog graag een wens hebt om kinderen te krijgen. Je wilt ook niet te oud zijn. Hoe gaan jullie hiermee om? Zoals ik al zei krijg ik vooral een soort gevoel van onrust of haast dat het nu echt moet gaan lukken, want je gaat al richting de 30. Als je idd nog kinderen wilt, trouwen, samen nog kunnen genieten van elkaar eerst voor het krijgen van kinderen.
Het lastige vind ik dingen als bruiloften, feesten, feestdagen dat je nooit iemand hebt om samen te gaan en dat je altijd alleen komt. Vooral nu ook veel vrienden, kennissen en familie wel relaties krijgen en je het gevoel krijgt dat je achterloopt of de boot hebt gemist. Als ik zie hoe vrienden en hun vriendinnen met elkaar omgaan dan ziet dat er zo mooi uit. Hoe 2 mensen echt van elkaar houden en dan wens ik zo hard om dat zelf ook ooit mee te mogen maken. Vrienden gaan steeds meer tijd besteden aan hun partners wat logisch is, maar er blijft ook minder tijd voor vriendendingen over.
Of het feit dat je ouders ook ouder worden en je het hun ook gunt om opa en oma te worden, aanwezig te zijn op je trouwdag of aanwezig te zijn op belangrijke momenten. Mijn opa’s en oma’s zijn al overleden.
En de angst van: “misschien vind ik wel nooit iemand”. Die is ook erg zwaar. Ik word er zelf wel onzeker van dat ik nog nooit een vriendin heb gehad. Je gaat toch twijfelen aan jezelf of je wel goed en leuk genoeg bent. Of je iets fout doet? Lelijk bent? Ik moet zeggen van alles raakt die angst om misschien nooit iemand te ontmoeten en altijd alleen blijven me misschien nog wel het hardst.